<?xml version="1.0" encoding="windows-1251"?><rss version="2.0" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
<channel>
<title><![CDATA[h_s_x2 - BLOG.I.UA]]></title>
<link>http://blog.i.ua/user/945445/</link>
<description><![CDATA[Заметки в блоге h_s_x2 на BLOG.I.UA]]></description>
<image>
<url>//i.i.ua/avatar/5/4/945445_83808795.gif</url>
<title><![CDATA[h_s_x2 - BLOG.I.UA]]></title>
<link>http://blog.i.ua/user/945445/</link>
</image>

<item>
<title><![CDATA[Зачепило за живе...]]></title>
<link>http://blog.i.ua/community/5846/2043452/</link>
<guid>http://blog.i.ua/community/5846/2043452/</guid>
<description><![CDATA[<p style="margin: 0px 0px 6px; font-family: Helvetica, Arial, sans-serif; color: rgb(29, 33, 41); font-size: 14px; line-height: 19.32px;">НАРОДЕ, ПРОСТИЙ МІЙ НАРОДЕ…<br>Народе, простий мій народе,<br>Зморений, змучений, зболений,<br>Живеш ради волі й свободи,<br>Обдурений, обездолений.</p><div style=" font-family: Helvetica, Arial, sans-serif; color: rgb(29, 33, 41); font-size: 14px; line-height: 19.32px;"><p style="margin: 0px 0px 6px; font-family: inherit;">З копійковими зарплатами<br>Умілець у будь-якій справі.<br>Слізьми, розпукою, втратами<br>Світанки стрічаєш криваві.</p><p style="margin: 6px 0px; font-family: inherit;">Трудишся поза кордонами,<br>Розлуками діри латаєш.<br>То клякнеш перед іконами,<br>То долю свою проклинаєш.</p><p style="margin: 6px 0px; font-family: inherit;">До совісті й честі взиваєш,<br>Розумний народе, свідомий,<br>Та знов хабаря підсуваєш,<br>Бо жест цей, до болю, знайомий.</p><p style="margin: 6px 0px; font-family: inherit;">Стаєш на ті самі граблі,<br>І гостриш для локшини вуха.<br>Якби ж нам козацькі шаблі!..<br>Якби ж козака-відчайдуха!..<br>© Halyna Brych</p></div><div style="margin-top: 10px"><a href="http://blog.i.ua/community/5846/2043452/" style="font-size: 85%" target="_blank">Комментировать</a></div>]]></description>
<dc:creator><![CDATA[Захистимо Україну: h_s_x2]]></dc:creator>
<pubDate>Sun, 22 Oct 2017 07:00:00 +0300</pubDate>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Не знаю автора. (З Інтернету)]]></title>
<link>http://blog.i.ua/community/6157/1993048/</link>
<guid>http://blog.i.ua/community/6157/1993048/</guid>
<description><![CDATA[<span style="color: rgb(51, 51, 51); font-size: 14px; line-height: 19.6px; white-space: pre-wrap;">Мені байдуже, чи їх Бог простить,</span><div><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-size: 14px; line-height: 19.6px; white-space: pre-wrap;"> Та я орду ніколи не пробачу,</span></div><div><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-size: 14px; line-height: 19.6px; white-space: pre-wrap;"> За Україну, що в вогні горить</span><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-size: 14px; line-height: 19.6px; white-space: pre-wrap;">,&nbsp;</span></div><div><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-size: 14px; line-height: 19.6px; white-space: pre-wrap;">І на колінах за синами плаче!</span></div><div><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-size: 14px; line-height: 19.6px; white-space: pre-wrap;"> Я не пробачу, я їх прокляну!&nbsp;</span></div><div><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-size: 14px; line-height: 19.6px; white-space: pre-wrap;">Щоб захлинулись у пролитій крові!&nbsp;</span></div><div><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-size: 14px; line-height: 19.6px; white-space: pre-wrap;">За підлу і приховану війну,</span></div><div><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-size: 14px; line-height: 19.6px; white-space: pre-wrap;"> Розв’язану з «братерської любові».&nbsp;</span></div><div><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-size: 14px; line-height: 19.6px; white-space: pre-wrap;">Їх прокляну за сльози, кров і біль&nbsp;</span></div><div><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-size: 14px; line-height: 19.6px; white-space: pre-wrap;">Замучених, скалічених та вбитих,</span></div><div><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-size: 14px; line-height: 19.6px; white-space: pre-wrap;"> За те, що в Україну звідусіль&nbsp;</span></div><div><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-size: 14px; line-height: 19.6px; white-space: pre-wrap;">«Бабла» кацапи пруться заробити!</span></div><div><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-size: 14px; line-height: 19.6px; white-space: pre-wrap;">За ці потоки бруду і брехні,&nbsp;</span></div><div><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-size: 14px; line-height: 19.6px; white-space: pre-wrap;">Словесне, нескінченне божевілля,&nbsp;</span></div><div><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-size: 14px; line-height: 19.6px; white-space: pre-wrap;">Горіти вам в пекельному вогні,&nbsp;</span></div><div><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-size: 14px; line-height: 19.6px; white-space: pre-wrap;">Конати від кривавого похмілля!&nbsp;</span></div><div><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-size: 14px; line-height: 19.6px; white-space: pre-wrap;">Це не народ! Це стадо, звірина!</span></div><div><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-size: 14px; line-height: 19.6px; white-space: pre-wrap;"> Захланна, хамовита, кровожерна.</span></div><div><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-size: 14px; line-height: 19.6px; white-space: pre-wrap;"> Життю там завжди була гріш ціна</span></div><div><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-size: 14px; line-height: 19.6px; white-space: pre-wrap;"> Лише у п’янстві й матюках майстерна.</span></div><div><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-size: 14px; line-height: 19.6px; white-space: pre-wrap;"> На нашім горі, крові і смертях&nbsp;</span></div><div><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-size: 14px; line-height: 19.6px; white-space: pre-wrap;">Це бидло щастя хоче збудувати!&nbsp;</span></div><div><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-size: 14px; line-height: 19.6px; white-space: pre-wrap;">Куди у них гріху подівся страх?</span></div><div><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-size: 14px; line-height: 19.6px; white-space: pre-wrap;">Чому їм дозволяє Бог вбивати…?&nbsp;</span></div><div><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-size: 14px; line-height: 19.6px; white-space: pre-wrap;">Мені байдуже чи їх Бог простить,&nbsp;</span></div><div><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-size: 14px; line-height: 19.6px; white-space: pre-wrap;">Та я їм цього не прощу ніколи,</span></div><div><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-size: 14px; line-height: 19.6px; white-space: pre-wrap;"> І вже прийдеться так довіку жить&nbsp;</span></div><div><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-size: 14px; line-height: 19.6px; white-space: pre-wrap;">З гріхом в душі, а в серці жити з болем</span></div><div><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-size: 14px; line-height: 19.6px; white-space: pre-wrap;"><br></span></div><div style="margin-top: 10px"><a href="http://blog.i.ua/community/6157/1993048/" style="font-size: 85%" target="_blank">Комментировать</a></div>]]></description>
<dc:creator><![CDATA[Гурт "28": h_s_x2]]></dc:creator>
<pubDate>Wed, 18 Jan 2017 02:52:00 +0200</pubDate>
</item>
<item>
<title><![CDATA[16 листопада Всесвітній День Рукоділля! Всіх зі святом!]]></title>
<link>http://blog.i.ua/user/945445/1977275/</link>
<guid>http://blog.i.ua/user/945445/1977275/</guid>
<description><![CDATA[<img src="http://os1.i.ua/3/1/14281706_cefa5439.jpg"><div style="margin-top: 10px"><a href="http://blog.i.ua/user/945445/1977275/" style="font-size: 85%" target="_blank">Комментировать</a></div>]]></description>
<dc:creator><![CDATA[h_s_x2]]></dc:creator>
<pubDate>Wed, 16 Nov 2016 22:37:00 +0200</pubDate>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Ліс запрошує і пропонує)))]]></title>
<link>http://blog.i.ua/user/945445/1973090/</link>
<guid>http://blog.i.ua/user/945445/1973090/</guid>
<description><![CDATA[<div>Цей рік нечасто дивував нас грибними знахідками, - зате, як видно з фото, &nbsp;надії втрачати не варто.</div><div>)))Хто стукається, тому врешті відкриють))).&nbsp;</div><div>Зате як же приємно побродити по стежинах, усипаних пожовклим листом, вдихаючи той особливий аромат осені...&nbsp;</div><div><br></div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14259288_83ee6508.jpg"><div>Десь на галявинці)))<br><div><br></div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14259289_e6895e4e.jpg"></div><div>Дивує кольором і витривалістю, бо навіть заморозки пережив стійко.</div><div><br></div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14259290_81ef3024.jpg"></div><div>Трапляються радісні моменти)</div><div><br></div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14259291_e4880b62.jpg"></div><div>Продовження радості))</div><div><br></div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14259292_4b2146a8.jpg"></div><div>У той же день...</div><div><br></div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14259293_2e467dee.jpg"></div><div>Через кілька см від попереднього)))</div><div><br></div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14259294_cf02db7d.jpg"></div><div>Зібрано докупи)))))</div><div><br></div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14259295_aa65e03b.jpg"></div><div>Зовсім юні опеньки.</div><div><br></div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14259296_5ccadf1.jpg"></div><div>Уже і не мріяли побачити, але у неділечку під час цілоденного дощу відважилися приїхати в ліс, - і недарма ж)))</div><div><br></div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14259297_60ab96b7.jpg"></div><div>380 г</div><div><br></div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14259298_1c34e696.jpg"></div><div>Всього 2 (мій - менший), та РА_ДОС_ТІ))))))!!!!</div><div><br></div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14259299_7953ddd0.jpg"></div><div><br></div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14259300_2cefde0c.jpg"></div><div><br></div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14259301_4988e54a.jpg"></div><div>Лісова капуста, баранчики, - у різних районах називають по різному, - смачний гриб, що трапляється дуже рідко, але бували випадки, що виростав до 2,5 кг у наших лісах.</div><div><br></div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14259302_e621a880.jpg"></div><div>Красиво, хоч і неїстивно.</div><div><br></div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14259303_834693c6.jpg"></div><div>В цьому році їх висипало незміряно!!! Передвісники опеньок.</div><div>Гарненько прикрашають пеньочки.</div><div><br></div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14259304_62023555.jpg"></div><div>Фіолетова рядовка на передньому плані)</div><div><br></div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14259305_7650e13.jpg"></div><div>Молодюсінький зонтик (величають його також курочкою). Делікатес.</div><div><br></div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14259306_a8cc43d9.jpg"></div><div>Несправжні опеньки (без &quot;веснянок і спідничок&quot;, яскраві).</div><div><br></div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14259307_cdab789f.jpg"></div><div>Рядовка.</div><div><br></div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14259308_b13408be.jpg"></div><div>Так ось чому вони названі рядовками. Минулого року нарахувала в ряду 153 штуки, правда, половина було червивих.</div><div><br></div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14259309_d45333f8.jpg"></div><div>Їсти їх не варто, та помилуватися можна.</div><div><br></div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14259310_b3355d92.jpg"></div><div>Аж світяться на сонечку. Красота!!!</div><div><br></div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14259311_d65266d4.jpg"></div><div>Рядовки. Смачні, м&quot;ясисті, та відварити варто зо 2-3 рази, щоб зліквідувати досить інтенсивний квітковий запах. І цей запах не дасть вам переплутати рядовку з блідою поганкою (до речі, у блідої поганки обов&quot;язково є &quot;спідничка&quot;, а у рядовки нема).</div><div><br></div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14259312_79fb2b1e.jpg"></div><div>Назбирати легше, ніж начистити. Коли збираю маслята, про перебирання не думаю, та потім жалію, що забагато нарізала)))</div><div><br></div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14259313_1c9c1058.jpg"></div><div>Заховалися)))</div><div><br></div><div>Вдалого полювання всім, хто знайде час на осіннє побачення з Природою!!!!!</div></div><div style="margin-top: 10px"><a href="http://blog.i.ua/user/945445/1973090/" style="font-size: 85%" target="_blank">Комментировать</a></div>]]></description>
<dc:creator><![CDATA[h_s_x2]]></dc:creator>
<pubDate>Wed, 02 Nov 2016 02:03:00 +0200</pubDate>
</item>
<item>
<title><![CDATA["Сага" про маслята...)))]]></title>
<link>http://blog.i.ua/user/945445/1969300/</link>
<guid>http://blog.i.ua/user/945445/1969300/</guid>
<description><![CDATA[<img src="http://os1.i.ua/3/1/14233437_8e7e06a3.jpg"><div><br><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14233438_f2e17682.jpg"></div><div><br></div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14233439_97864dc4.jpg"></div><div><br></div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14233442_cc1350e4.jpg"><br></div><div><br></div><div>Хто пробував перебирати маслючки, зібрані під час дощу, той мене зрозуміє...</div><div><br></div><div>Находилися, назрізали, натішилися...</div><div>&nbsp;Прийшлося також повиливати &nbsp;із гумових черевичків дощову холодну водичку (чоловік дивувався, як можна із таких маленьких чобіток вилити так багато води))) ) та я розвіяла його подив тим, що призналася, як сильно зменшилися в об&quot;ємі стопи ніг, коли промерзли, аж втратили здатність відчувати, ....навіть шкарпетки товсті (які повинні були гріти))) !!!!!) повикручували, далі з великими зусиллями одягли сухі шкарпетки (на мокрі ніжки закоцюблі ніяк не налазять))) )...&nbsp;</div><div>Та всі ці дрібні прикрощі - ніщо в порівнянні з тим, як потім проходило чищення мокрих маслят. Назрізали ж ми їх щедро - 4 великих відра малих грибеняток. Жаднюрою я не була, - поділила два відра маслючків між дорогими родичами, а на перебирання решти потратила дві ночі, адже вдень нема часу...</div><div><br></div><div>Не такий страшний дідько, як тут змалювала, бо через три дні ми знову відправилися на грибобрання. Друга наша вилазка проходила під час гарненького заморозку. Сонце сліпило очі, а в затінку стояв густий іній. І там десь під сосонками або в траві сиділи заморожені маслята.&nbsp;</div><div>Дочка зателефонувала: - Мама, ти де?</div><div>Кажу: - В лісі.</div><div>- І що там цікавого?&nbsp;</div><div>Сміюсь: - Та ось наламала...</div><div>Донечка висловила припущення: - ...дров наламала????)))</div><div>Мусила розбити її скептицизм: - Та ні! Маслят наламала!</div><div>-Як це(?</div><div>Кажу: - А ти визирни у вікно, який мороз,- тоді зрозумієш, що зрізАти грибочки неможливо, - можна лише наламати...</div><div><br></div><div>Під час другого &quot;полювання&quot; маслюки підросли, а поки ми верталися з лісу, то і підсушилися та розморозились, тому перебирати давалися значно легше. Щоправда, наламали ми їх теж ДУУУже багато, тому дві наступні мої нічки були проведені знову з ножем і руці, бо не було кому допомогти чистити. Зате запаси на зиму значно поповнилися вищосортними заготовками)))</div><div>&nbsp;До чого веду? Їдьте, Людоньки, до лісу та збирайте урожай, бо висипало маслючків по посадках та і просто по траві між молодими сосонками неміряно!!! Правда, ходити мусите, зігнувшись низенько, бо від холоду грибенята тиснуться ближче до землі, ховаються в моху або під голчастий настил хвої...</div><div>Удачного полювання!!!</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div></div><div style="margin-top: 10px"><a href="http://blog.i.ua/user/945445/1969300/" style="font-size: 85%" target="_blank">Комментировать</a></div>]]></description>
<dc:creator><![CDATA[h_s_x2]]></dc:creator>
<pubDate>Tue, 18 Oct 2016 11:09:00 +0300</pubDate>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Навіщо Смерті коса? (Повчальна притча)]]></title>
<link>http://blog.i.ua/user/945445/1964887/</link>
<guid>http://blog.i.ua/user/945445/1964887/</guid>
<description><![CDATA[<div style="margin: 0px 0px 30px; padding: 0px 50px 0px 0px; border: 0px; font-stretch: inherit; line-height: 22.4px; font-size: 14px; vertical-align: baseline; "><div style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: inherit; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; vertical-align: baseline; "><p style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-weight: bold; font-stretch: normal; line-height: 24px; font-family: PTSans; font-size: 20px; vertical-align: baseline; color: rgb(51, 51, 51);">Притча відкриє очі на те, що для нас смерть, і чому дорога в Рай заростає травою</p></div></div><div style="margin: 0px; padding: 0px 50px 0px 0px; border: 0px; font-stretch: inherit; line-height: 22.4px; font-size: 14px; vertical-align: baseline; "><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: inherit; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; vertical-align: baseline;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: 700; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; font-size: 14px; vertical-align: baseline;">- Ви - коваль?</span></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: inherit; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; vertical-align: baseline;"><em>Голос за спиною пролунав так несподівано, що Василь аж здригнувся. До того ж він не чув, щоб двері в майстерню відкривалася і хтось заходив усередину.</em></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: inherit; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; vertical-align: baseline;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: 700; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; font-size: 14px; vertical-align: baseline;">- А стукати не пробували?</span>&nbsp;<em>- грубо відповів він, злегка розсердившись і на себе, і на моторного клієнта.</em></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: inherit; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; vertical-align: baseline;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: 700; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; font-size: 14px; vertical-align: baseline;">- Стукати? Хм... Не пробувала, -</span><em>&nbsp;відповів голос.</em></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: inherit; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; vertical-align: baseline;"><em>Василь схопив зі столу дрантя і, витираючи натруджені руки, повільно обернувся, прокручуючи в голові відповідь, яку він зараз збирався видати в обличчя цього незнайомця. Але слова так і залишилися десь в його голові, тому що перед ним стояв вельми незвичайний клієнт.</em></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: inherit; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; vertical-align: baseline;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: 700; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; font-size: 14px; vertical-align: baseline;">- Ви не могли б виправити мені косу?</span>&nbsp;<em>- жіночим, але злегка хриплуватим голосом запитала гостя.</em></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: inherit; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; vertical-align: baseline;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: 700; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; font-size: 14px; vertical-align: baseline;">- Все, так? Кінець?</span>&nbsp;-<em>&nbsp;Відкинувши ганчірку кудись в кут, зітхнув коваль.</em></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: inherit; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; vertical-align: baseline;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: 700; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; font-size: 14px; vertical-align: baseline;">- Ще не все, але набагато гірше, ніж раніше, -</span><em>&nbsp;відповіла Смерть.</em></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: inherit; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; vertical-align: baseline;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: 700; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; font-size: 14px; vertical-align: baseline;">- Логічно<em>,</em></span><em>&nbsp;- погодився Василь,</em><span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: 700; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; font-size: 14px; vertical-align: baseline;"><em>&nbsp;- не посперечаєшся. Що мені тепер потрібно робити?</em></span></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: inherit; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; vertical-align: baseline;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: 700; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; font-size: 14px; vertical-align: baseline;">- Виправити косу,&nbsp;</span><em><span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: 700; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; font-size: 14px; vertical-align: baseline;">-</span>&nbsp;терпляче повторила Смерть.</em></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: inherit; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; vertical-align: baseline;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: 700; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; font-size: 14px; vertical-align: baseline;">- А потім?</span></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: inherit; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; vertical-align: baseline;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: 700; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; font-size: 14px; vertical-align: baseline;">- А потім наточити, якщо це можливо.</span></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: inherit; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; vertical-align: baseline;"><em>Василь кинув погляд на косу. І дійсно, на лезі були помітні кілька вищербин, та й саме лезо вже пішло хвилею.</em></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: inherit; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; vertical-align: baseline;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: 700; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; font-size: 14px; vertical-align: baseline;">- Це зрозуміло, -</span><em>&nbsp;кивнув він,</em><span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: 700; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; font-size: 14px; vertical-align: baseline;">&nbsp;- а мені-то що робити? Молитися або речі збирати? Я просто в перший раз, так би мовити...</span></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: inherit; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; vertical-align: baseline;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: 700; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; font-size: 14px; vertical-align: baseline;">- А-а-а... Ви про це,&nbsp;</span><em><span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: 700; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; font-size: 14px; vertical-align: baseline;">-</span>&nbsp;плечі Смерті затряслися в беззвучному сміхові,&nbsp;</em><span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: 700; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; font-size: 14px; vertical-align: baseline;">- ні, я не за вами. Мені просто косу потрібно підправити. Зможете?</span></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: inherit; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; vertical-align: baseline;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: 700; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; font-size: 14px; vertical-align: baseline;">- Так я не помер? -</span><em>&nbsp;Непомітно обмацуючи себе, запитав коваль.</em></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: inherit; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; vertical-align: baseline;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: 700; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; font-size: 14px; vertical-align: baseline;">- Вам видніше. Як ви себе почуваєте?</span></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: inherit; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; vertical-align: baseline;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: 700; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; font-size: 14px; vertical-align: baseline;">- Та ніби нормально.</span></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: inherit; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; vertical-align: baseline;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: 700; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; font-size: 14px; vertical-align: baseline;">- Нема нудоти, запаморочення, болю?</span></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: inherit; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; vertical-align: baseline;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: 700; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; font-size: 14px; vertical-align: baseline;">- Н-н-ні,</span>&nbsp;-<em>&nbsp;прислухаючись до своїх внутрішніх відчуттів, невпевнено сказав коваль.</em></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: inherit; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; vertical-align: baseline;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: 700; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; font-size: 14px; vertical-align: baseline;">- У такому разі, Вам нема про що турбуватися,</span>&nbsp;<em>- відповіла Смерть і простягнула йому косу.</em></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-stretch: inherit; line-height: 22.4px; vertical-align: baseline;"><em>Взявши її в моментально задерев'янілі руки, Василь почав оглядати її з різних сторін. Справ там було на півгодини, але усвідомлення того, хто буде сидіти за спиною і чекати закінчення роботи, автоматично продовжує термін, як мінімум, на кілька&nbsp;годин.</em></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-stretch: inherit; line-height: 22.4px; vertical-align: baseline;"><em>Переступаючи ватяними ногами, коваль підійшов до ковадла і взяв в руки молоток.</em></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-stretch: inherit; line-height: 22.4px; vertical-align: baseline;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: 700; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; font-size: 14px; vertical-align: baseline;">- Ви це... Сідайте. Чи не будете ж Ви стояти?! -</span><em>&nbsp;Вклавши в свій голос все своє гостинність і доброзичливість, запропонував Василь.</em></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-stretch: inherit; line-height: 22.4px; vertical-align: baseline;"><em>Смерть кивнула і сіла на лавку, спершись спиною на стіну.</em></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-stretch: inherit; line-height: 22.4px; vertical-align: baseline;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: 700; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; font-size: 14px; vertical-align: baseline;"><em>***</em></span></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-stretch: inherit; line-height: 22.4px; vertical-align: baseline;"><em>Робота закінчувалась. Випрямивши лезо, наскільки це було можливо, коваль, взявши в руку чавило, подивився на свою гостю.</em></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-stretch: inherit; line-height: 22.4px; vertical-align: baseline;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: 700; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; font-size: 14px; vertical-align: baseline;">- Ви мене вибачте за відвертість, але я просто не можу повірити в те, що тримаю в руках предмет, за допомогою якого було угроблено стільки життів! Жодна зброя в світі не зможе зрівнятися з ним. Це воістину неймовірно.</span></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-stretch: inherit; line-height: 22.4px; vertical-align: baseline;"><em>Смерть, яка сиділа на лавці в невимушеній позі, і розглядала інтер'єр майстерні, якось помітно напружилася. Темний овал капюшона повільно повернувся в сторону коваля.</em></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-stretch: inherit; line-height: 22.4px; vertical-align: baseline;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: 700; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; font-size: 14px; vertical-align: baseline;">- Що Ви сказали?</span>&nbsp;<em>- Тихо промовила вона.</em></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-stretch: inherit; line-height: 22.4px; vertical-align: baseline;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: 700; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; font-size: 14px; vertical-align: baseline;">- Я сказав, що мені не віриться в те, що тримаю в руках зброю, яка...</span></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-stretch: inherit; line-height: 22.4px; vertical-align: baseline;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: 700; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; font-size: 14px; vertical-align: baseline;">- Зброя? Ви сказали зброю?</span></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-stretch: inherit; line-height: 22.4px; vertical-align: baseline;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: 700; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; font-size: 14px; vertical-align: baseline;">- Може я не так висловився, просто...</span></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-stretch: inherit; line-height: 22.4px; vertical-align: baseline;"><em>Василь не встиг договорити. Смерть, блискавичним рухом схопившись з місця, через мить опинилася прямо перед обличчям коваля. Краї капюшона злегка тремтіли.</em></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-stretch: inherit; line-height: 22.4px; vertical-align: baseline;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: 700; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; font-size: 14px; vertical-align: baseline;">- Як ти думаєш, скільки людей я вбила? -</span><em>&nbsp;Прошипіла вона крізь зуби.</em></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-stretch: inherit; line-height: 22.4px; vertical-align: baseline;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: 700; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; font-size: 14px; vertical-align: baseline;">- Я... Я не знаю, -</span>&nbsp;<em>опустивши очі в підлогу, видавив із себе Василь.</em></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-stretch: inherit; line-height: 22.4px; vertical-align: baseline;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: 700; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; font-size: 14px; vertical-align: baseline;">- Відповідай! -</span><em>&nbsp;Смерть схопила його за підборіддя і підняла голову вгору</em>, - скільки?</p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-stretch: inherit; line-height: 22.4px; vertical-align: baseline;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: 700; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; font-size: 14px; vertical-align: baseline;">- Н-не знаю...</span></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-stretch: inherit; line-height: 22.4px; vertical-align: baseline;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: 700; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; font-size: 14px; vertical-align: baseline;">- Скільки?&nbsp;</span><em><span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: 700; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; font-size: 14px; vertical-align: baseline;">-</span>&nbsp;Викрикнула вона прямо в обличчя коваля.</em></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-stretch: inherit; line-height: 22.4px; vertical-align: baseline;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: 700; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; font-size: 14px; vertical-align: baseline;">- Та звідки я знаю скільки їх було?&nbsp;</span><em><span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: 700; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; font-size: 14px; vertical-align: baseline;">-</span>&nbsp;Намагаючись відвести погляд, не своїм голосом пискнув коваль.</em></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-stretch: inherit; line-height: 22.4px; vertical-align: baseline;"><em>Смерть відпустила підборіддя і на кілька секунд замовкла. Потім, згорбившись, вона повернулася до лавки і, важко зітхнувши, сіла.</em></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-stretch: inherit; line-height: 22.4px; vertical-align: baseline;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: 700; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; font-size: 14px; vertical-align: baseline;">- Значить ти не знаєш, скільки їх було? -</span>&nbsp;<em>Тихо промовила вона і, не дочекавшись відповіді, продовжила,</em>&nbsp;-&nbsp;<span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: 700; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; font-size: 14px; vertical-align: baseline;">а що, якщо я скажу тобі, що я ніколи, чуєш? Ніколи не вбила жодної людини! Що ти на це скажеш?</span></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-stretch: inherit; line-height: 22.4px; vertical-align: baseline;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: 700; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; font-size: 14px; vertical-align: baseline;">- Але... А як же?...</span></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: inherit; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; vertical-align: baseline;"><em></em></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-stretch: inherit; line-height: 22.4px; vertical-align: baseline;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: 700; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; font-size: 14px; vertical-align: baseline;">- Я ніколи не вбивала людей. Навіщо мені це, якщо ви самі прекрасно справляєтеся з цією місією? Ви самі вбиваєте один одного. Ви! Ви можете вбити заради папірців, заради вашої злості і ненависті, ви навіть можете вбити просто так, заради розваги. А коли вам стає цього мало, ви влаштовуєте війни і вбиваєте один одного сотнями і тисячами. Вам просто це подобається. Ви залежні від чужої крові. І знаєш, що найнеприємніше у всьому цьому? Ви не можете собі в цьому зізнатися! Вам простіше звинуватити у всьому мене, -&nbsp;</span><em>вона ненадовго замовкла,</em>&nbsp;<span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: 700; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; font-size: 14px; vertical-align: baseline;">- ти знаєш, якою я була раніше? Я була красивою дівчиною, я зустрічала душі людей з квітами і проводжала їх до того місця, де їм судилося бути. Я посміхалася їм і допомагала забути про те, що з ними сталося. Це було дуже давно... Подивися, що зі мною стало!</span></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-stretch: inherit; line-height: 22.4px; vertical-align: baseline;"><em>Останні слова вона викрикнула і, схопившись з лави, скинула з голови капюшон.</em></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-stretch: inherit; line-height: 22.4px; vertical-align: baseline;"><em>Перед очима Василя постало, помережане зморшками, обличчя глибокої старості. Рідке сиве волосся висіло поплутаними пасмами, куточки потрісканих губ були неприродно опущені вниз, оголюючи нижні зуби, кривими осколками визираючими з-під губи. Але найстрашнішими були очі. Абсолютно вицвілі, нічого не виражаючі очі, втупилися на коваля.</em></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-stretch: inherit; line-height: 22.4px; vertical-align: baseline;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: 700; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; font-size: 14px; vertical-align: baseline;">- Подивися в кого я перетворилася! А знаєш чому?</span>&nbsp;-&nbsp;<em>Вона зробила крок в сторону Василя.</em></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-stretch: inherit; line-height: 22.4px; vertical-align: baseline;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: 700; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; font-size: 14px; vertical-align: baseline;">- Ні,</span>&nbsp;<em>- зіщулившись під її пильним поглядом, хитнув він головою.</em></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-stretch: inherit; line-height: 22.4px; vertical-align: baseline;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: 700; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; font-size: 14px; vertical-align: baseline;">- Звичайно не знаєш</span>,<em>&nbsp;- посміхнулася вона,</em>&nbsp;<span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: 700; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; font-size: 14px; vertical-align: baseline;">- це ви зробили мене такою! Я бачила як мати вбиває своїх дітей, я бачила як брат вбиває брата, я бачила як людина за один день може вбити сто, двісті, триста інших осіб! Я ридала, дивлячись на це, я вила від нерозуміння, від неможливості того, що відбувається, я кричала від жаху...</span></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-stretch: inherit; line-height: 22.4px; vertical-align: baseline;"><em>Очі Смерті заблищали.</em></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-stretch: inherit; line-height: 22.4px; vertical-align: baseline;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: 700; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; font-size: 14px; vertical-align: baseline;">- Я поміняла своє прекрасне плаття на цей чорний одяг, щоб на ньому не було видно крові людей, яких я проводжала. Я одягла капюшон, щоб люди не бачили моїх сліз. Я більше не дарую їм квіти. Ви перетворили мене в монстра. А потім звинуватили мене у всіх гріхах. Звичайно, це ж так просто...</span>&nbsp;<em>- вона дивилася на коваля уважним поглядом, -</em><span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: 700; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; font-size: 14px; vertical-align: baseline;">&nbsp;я проводжаю вас, я показую дорогу, я не вбиваю людей... Віддай мені мою косу, дурень!</span></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-stretch: inherit; line-height: 22.4px; vertical-align: baseline;"><em>Вирвавши з рук коваля своє знаряддя, Смерть повернулася&nbsp;і попрямувала до виходу з майстерні.</em></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-stretch: inherit; line-height: 22.4px; vertical-align: baseline;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: 700; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; font-size: 14px; vertical-align: baseline;">- Можна одне питання?</span>&nbsp;-<em>&nbsp;Почулося ззаду.</em></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-stretch: inherit; line-height: 22.4px; vertical-align: baseline;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: 700; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; font-size: 14px; vertical-align: baseline;">- Ти хочеш запитати, навіщо мені тоді потрібна коса? -</span><em>&nbsp;Зупинившись біля відчинених дверей, але не обертаючись, запитала вона.</em></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-stretch: inherit; line-height: 22.4px; vertical-align: baseline;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: 700; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; font-size: 14px; vertical-align: baseline;">- Так.</span></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-stretch: inherit; line-height: 22.4px; vertical-align: baseline;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: 700; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; font-size: 14px; vertical-align: baseline;">- Дорога в Рай... Вона вже давно заросла травою.</span></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-stretch: inherit; line-height: 22.4px; vertical-align: baseline;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: 700; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; font-size: 14px; vertical-align: baseline;"></span></p><p style="margin: 1.2em 0px 1.2em 50.1563px; padding: 0px; border: 0px; font-stretch: inherit; line-height: 22.4px; vertical-align: baseline;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: inherit; font-stretch: inherit; line-height: inherit; font-family: inherit; font-size: 14pt; vertical-align: baseline;"><em>З Інтернету</em></span></p></div><div style="margin-top: 10px"><a href="http://blog.i.ua/user/945445/1964887/" style="font-size: 85%" target="_blank">Комментировать</a></div>]]></description>
<dc:creator><![CDATA[h_s_x2]]></dc:creator>
<pubDate>Wed, 28 Sep 2016 20:22:00 +0300</pubDate>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Не відаю, хто автор...]]></title>
<link>http://blog.i.ua/user/945445/1964884/</link>
<guid>http://blog.i.ua/user/945445/1964884/</guid>
<description><![CDATA[<span style="color: rgb(29, 33, 41); font-family: helvetica, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19.32px;">&quot;Телевізор - щоб завжди жити в страху.</span><br><span style="color: rgb(29, 33, 41); font-family: helvetica, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19.32px;">Алкоголь - щоб втекти від реальності.</span><br><span style="color: rgb(29, 33, 41); font-family: helvetica, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19.32px;">Робота - щоб не було часу думати.</span><br><span style="color: rgb(29, 33, 41); font-family: helvetica, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19.32px;">Споживання - щоб заглушити совість.</span><br><span style="color: rgb(29, 33, 41); font-family: helvetica, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19.32px;">Щеплення - щоб зруйнувати імунітет.</span><span style=" color: rgb(29, 33, 41); font-family: helvetica, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19.32px;"><br>М'ясо - щоб труп гнив 3 дні в кишечнику.<br>Кредити - щоб бути жебраком в рабстві.<br>Безладний секс - щоб втрачати свою енергію.<br>Таблетки - щоб заганяти хворобу ще глибше.<br>Пенсія - щоб діти не вважали за потребу піклуватися про батьків.<br>Релігія - щоб бути вічною жертвою.<br>Видовища - щоб відчувати себе в стаді.<br>Тютюн - щоб оплачувати своє знищення.<br>Школа - щоб потім стати гвинтиком в Системі.<br>Президент - щоб була ілюзія вибору.<br>Війни - щоб управляти людьми через патріотизм&quot;.</span><div style="margin-top: 10px"><a href="http://blog.i.ua/user/945445/1964884/" style="font-size: 85%" target="_blank">Комментировать</a></div>]]></description>
<dc:creator><![CDATA[h_s_x2]]></dc:creator>
<pubDate>Wed, 28 Sep 2016 20:13:00 +0300</pubDate>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Для адреналіну і позитивних емоцій)))]]></title>
<link>http://blog.i.ua/user/945445/1955995/</link>
<guid>http://blog.i.ua/user/945445/1955995/</guid>
<description><![CDATA[<img src="http://os1.i.ua/3/1/14133315_f040f941.jpg"><div><br></div><div>Через метрів 10 від рибалок, які не у річку дивилися, а у пляшку, ніби звідти повинна була рибка ловитися, знайшла ось таку дивину(бо цього року літо не дуже балує в нашій місцевості грибочками)<br><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14133316_5fe9b48b.jpg"></div><div>Сидів одиноко, чекав на мене. Обійшла багато км перш, ніж ми з ним зустрілися)))</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14133317_3a8e8fcd.jpg"></div><div>Негусто в той день було, але і на тому спасибі.</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14133318_4611ffec.jpg"></div><div>Позує бабка ідеально)))</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14133319_2376c4aa.jpg"></div><div>Маленький, та міцненький)))</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14133320_a0d4abbd.jpg"></div><div>Зелена сироїжка або голубинка - хрустка, тверденька, солодкувата - одна із найсмачніших.</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14133321_c5b390fb.jpg"></div><div>Козячі (дехто називає &quot;оленячі&quot;) ріжки. Кажуть, що їстивні і навіть смачні гриби.</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14133322_6a1add31.jpg"></div><div>Сироїжки теж згодяться, якщо білі не повилазили)))</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14133323_f7de677.jpg"></div><div>Після нечастого дощику встигли вирости.</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14133324_ee3940e4.jpg"></div><div>Серед червонолистих дубочків з&quot;явилися ненадовго,- додали емоцій.</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14133325_8b5e7ba2.jpg"></div><div>Два краще, ніж один)))</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14133326_24f73668.jpg"></div><div>Вибачте, у Природі все красиво)))</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14133327_41900d2e.jpg"></div><div>Веселка-сморчок у всій своїй красі, окутана запахом)))</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14133328_3d0f7d0f.jpg"></div><div>Несподівано став на дорозі)))</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14133329_58684649.jpg"></div><div>Справжні боровики,- це мені ліс подарував на День народження)))</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14133330_3f0e2823.jpg"></div><div>Всього 1кг і 300 грамів, зате радості набагато більше)))</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14133331_5a691365.jpg"></div><div>Без слів)))</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14133332_f5c05eaf.jpg"></div><div>Чистенький і важкенький)</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14133333_90a765e9.jpg"></div><div>Зовсім юний, та нівроку вдався)</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14133334_71e3c37a.jpg"></div><div>В розорі з пісочком і так добрий)</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14133335_1484f83c.jpg"></div><div>Десь біля пеньочка, на самій стежечці.</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14133336_bb2db5f6.jpg"></div><div>Поки прогулялася із собакою ввечері...</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14133337_de4a8eb0.jpg"></div></div><div>Серед десяти зібраних на вечірній прогулянці було і подвійне щастя)))</div><div><br></div><div style="margin-top: 10px"><a href="http://blog.i.ua/user/945445/1955995/" style="font-size: 85%" target="_blank">Комментировать</a></div>]]></description>
<dc:creator><![CDATA[h_s_x2]]></dc:creator>
<pubDate>Mon, 22 Aug 2016 09:56:00 +0300</pubDate>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Гриб веселка.]]></title>
<link>http://blog.i.ua/user/945445/1930273/</link>
<guid>http://blog.i.ua/user/945445/1930273/</guid>
<description><![CDATA[Дорогенькі I.UA-шники!<div><br><div>Сподіваюсь, що захочете поділитися своїми знаннями про веселку.</div><div><br><div>Років сім тому почала збирати грибочка-веселку(один із видів сморчка).&nbsp;</div><div>Багато недомагань позбулися люди, дякуючи цьому витвору Природи-Матінки.</div><div>Сама щороку з&quot;їдаю по одному-два сирих грибочки для профілактики пухлинних захворювань, а побічні дії бувають такими:&nbsp;</div><div>---у мене перший гриб погнав безболісно пісочок;&nbsp;</div><div>---знайома почула, то і собі з&quot;їла, у неї на третій день зник застарілий кашель, якого не могла позбутися понад три місяці з допомогою лікарських порад, пігулочок та сиропчиків з аптеки;</div><div>---мужички їдять їх більше, ніж один-два, бо він діє, як афродизіак,-дружини у захваті.&nbsp;</div><div><br></div><div>На сторінках Інтернету все більше пишуть, як це чудо Природи заливати самогоном чи медом, настоювати 40 днів у холодному темному місці, а потім лікувати широкий спектр хвороб.</div><div>Та у нашій місцевості багато людей їсть його сирим.</div><div>До речі, мити веселку не можна, лише витирати чистою натуральною тканинкою.</div><div><br></div><div>Якщо хтось зацікавиться, - пишіть, - постараюсь відповісти всім.</div><div>Пересилала грибочка по Україні, коли просили,- люди отримували, потім відбирала вдячні смс-ки або дзвінки.</div><div>Отримувачі були і з Києва, і з Дніпропетровська, з Чернівців, з Балаклеї і тд.</div><div><br></div><div>А зараз представляю веселку у всій красі:</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14035078_c115b51e.jpg"><br></div><div>Перші в цьому році.</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14035079_a4728e58.jpg"><br></div><div>Рідко можна побачити в одному &quot;гнізді&quot; багато &quot;золотих яєчок&quot; ;)</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14035080_10dbec82.jpg"><br></div><div>Почищені і готові до вживання.</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14035081_75bcd7c4.jpg"><br></div><div>В розрізі веселка виглядає так.</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14035082_da159a0e.jpg"><br></div><div>Свіжозалиті грибочки. Через 40 днів у холодному темному місці наберуть кольору міцного чаю.</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14035083_bf72a148.jpg"><br></div><div>Кажуть, що подібне лікує подібне)))</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14035084_5e3607db.jpg"><br></div><div>Яєчко сидить собі в землі або під торішнім листям, а потім з нього вискакує грибчик)))</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14035086_94f87157.jpg"><br></div><div>Процес перетворення яйця)))Буквально за хвилин 15 виростає просто в руках)))</div><div><br></div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14035085_3b513c9d.jpg"><br></div><div>Комахам відомо, що то - корисне.</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div></div></div><div style="margin-top: 10px"><a href="http://blog.i.ua/user/945445/1930273/" style="font-size: 85%" target="_blank">Комментировать</a></div>]]></description>
<dc:creator><![CDATA[h_s_x2]]></dc:creator>
<pubDate>Thu, 23 Jun 2016 01:41:00 +0300</pubDate>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Витоптувачі моїх грядок в акції)))]]></title>
<link>http://blog.i.ua/user/945445/1911245/</link>
<guid>http://blog.i.ua/user/945445/1911245/</guid>
<description><![CDATA[<img src="http://os1.i.ua/3/1/13980145_5b0df3de.jpg"><div><br></div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/13980146_f4a4be14.jpg"></div><div><br></div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/13980147_91c38552.jpg"></div><div><br></div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14003875_7bd34ee1.jpg"></div><div><br></div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14003876_d47a032b.jpg"></div><div><br></div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14003877_b11d386d.jpg"></div><div><br></div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/14003878_cd82484c.jpg"><br></div><div><br></div><div><br></div><div>Чоловік врятував волохастика, забрав до майстерні.&nbsp;</div><div>Зимою &quot;добрі люди&quot; викинули на смітник троє цуценят. Я їх знайшла, коли вони поперемерзали так, що їм боліла шкіра і пищали, коли хтось до них хотів торкнутися. Рятувала, як могла, але двоє перейшли у інший вимір. Коли залишилася одненька, - найдикіша, то я відчайдушно відпоювала її домашнім вином(спочатку відмовлялася, а згодом навіть сподобалося) і відгодовувала та відігрівала. Залишати саму - це для такої малої тваринки було вироком на смерть(((. Коли їх було троє, -було тепліше, а одненька зимою у холодному приміщенні... Тому забрала з надією, що здам у добрі руки. Таких рук не знайшлося. Так у одного спасенного появилася подружечка дуже активна і невтомна.</div><div style="margin-top: 10px"><a href="http://blog.i.ua/user/945445/1911245/" style="font-size: 85%" target="_blank">Комментировать</a></div>]]></description>
<dc:creator><![CDATA[h_s_x2]]></dc:creator>
<pubDate>Thu, 26 May 2016 04:06:00 +0300</pubDate>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Прогулянки лісовими стежинками.]]></title>
<link>http://blog.i.ua/user/945445/1908923/</link>
<guid>http://blog.i.ua/user/945445/1908923/</guid>
<description><![CDATA[<img src="http://os1.i.ua/3/1/13971316_2fb111ac.jpg"><div>От і біленький. Подібних було 4, але від емоцій фотки трохи розмилися. Всі білі червивими виявилися.<br><div><br><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/13971317_4ad62aea.jpg"></div><div>Не дуже-то він і боявся. Навіть моя мисливська собака не змусила його згорнутися клубочком)))</div><div><br></div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/13971318_36495acb.jpg"></div><div><br></div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/13971320_d08c0e9a.jpg"></div><div>Братики)))</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/13971321_b5eb35dc.jpg"></div><div>Побачила ялинчатко з молодою зеленню і пошкодувала, що ніхто зимою не бачить такої краси, - тоді люди не вирубували б ялинок.</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/13971322_1a427816.jpg"></div><div>Не варто прикрашати ялинковими іграшками - і так аж світиться від щастя)))</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/13971323_7f254350.jpg"></div><div>Ростом - нижче колін, а не можна очей відвести, - таке хороше)))</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/13971324_9e61e5c3.jpg"></div><div>Молоді пагінці оздобили ялиночку- чудернацьке видовище.</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/13971325_fb06de85.jpg"></div><div><br></div><div>А зааапах!!!!!!!</div><div><br></div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/13971326_54af934f.jpg"></div><div>Суничка)))</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/13971327_31c8a809.jpg"></div><div>Десь у лісі під дощем)))</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/13971328_4d57d828.jpg"></div><div><br></div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/13971329_2830e36e.jpg"></div><div>Чекаємо врожаю)))</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/13971330_4f568d04.jpg"></div><div>Таке маленьке - таке гарненьке)))</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/13971331_2a31b642.jpg"></div><div>Дрібноцвіт веселий)))</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/13971332_8598fb88.jpg"></div><div>Креатив з кольорами)))</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/13971333_e0ffc0ce.jpg"></div><div><br></div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/13971334_1bb665d.jpg"></div><div><br></div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/13971335_64dc5d1b.jpg"></div><div>&nbsp;Вилупилися писклятка. Не відаю, які пташки мають блакитні яєчка...</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/13971336_cb7510d1.jpg"></div><div>Кульбабка із суничками створили композицію.</div><div><br></div><div><br></div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/13971338_d28d5bb6.jpg"></div><div>Трутовик. Ніжна м&quot;якоть цього гриба має широке застосування. Кажуть, що і на смак цей гриб, як ніжне м&quot;ясце курчатка.&nbsp;</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/13971339_b7ea60f0.jpg"></div><div>Приховався трутовичок від людського ока під трухлою колодою, - без сонця менш яскравий.</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/13971340_26b10b5c.jpg"></div><div>Дуже дивні грибні форми - у вигляді чашечок і тарілочок...</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/13971341_43d6301a.jpg"></div><div><br></div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/13971342_ec7f7dd0.jpg"></div><div><br></div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/13971344_685ce005.jpg"></div><div>Цієї весни такі гриби стрічаються частенько.</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/13971345_d3bdb43.jpg"></div><div>Підберезовик чистенький молодюсінький.</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/13971346_a2929689.jpg"></div><div>Ще один підберезовик ( у нас їх бабками називають, а поляки кажуть, що це - козАки).</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/13971347_c7f5adcf.jpg"></div><div>&nbsp;Чула також назву &quot;козарі&quot; в Україні</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/13971348_bb6addee.jpg"></div><div>І старий пень весною красивий)))</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/13971349_de0de6a8.jpg"></div><div>Під яскравістю моху заховався трухлявий пень)))</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/13971350_b96b88c2.jpg"></div><div>Бабочка чекала на мене...</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/13971351_dc0cb384.jpg"></div><div>Парочка)))</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/13971352_73a5fe4e.jpg"></div><div>Я цих грибів не збираю, але є знайомі, які нахвалюють смак моховика.</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/13971353_16c2c508.jpg"></div><div>Зазвичай гливу частіше можна знайти в осінньому лісі, але якщо знайшла весною, то зраділа не менше)))</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/13971354_f786639b.jpg"></div><div>Сама не їла, - віддала тим, хто любить)))</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/13971355_92e158dd.jpg"></div><div>Часом дощик, часом сонечко)))</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/13971356_3d481517.jpg"></div><div>Калюжниця - любила в дитинстві нарвати букет і поставити вдома.</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/13971357_582f2e51.jpg"></div><div>Болотна рослина, - люблю розглядати її, - вона мені пахне дитинством)))</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/13971358_24b05e70.jpg"></div><div>Десь на болоті)</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/13971359_41d76536.jpg"></div><div>Фіалки лісові.</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/13971360_c2750a21.jpg"></div><div>Чудо-гриб - веселка.&nbsp;</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/13971361_a7123167.jpg"></div><div>Перші веселки.</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/13971362_8bb7cad.jpg"><img src="http://os1.i.ua/3/1/13971363_6ddc47eb.jpg"></div><div>Очей не відвести)))</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/13971364_8c98e178.jpg"></div><div>Цілі букети розсипані під ногами)</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/13971365_e9ffda3e.jpg"></div><div><br></div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/13971366_465697f4.jpg"></div><div>Дивні гриби.</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/13971367_2331acb2.jpg"></div><div><br></div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/13971368_5faedc93.jpg"></div><div><br></div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/13971369_3ac9e7d5.jpg"></div><div>Їстивні &quot;оленячі ріжки&quot;</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/13971370_5daf89bf.jpg"></div><div>Хтось каже, що це - козячі ріжки)))</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/13971371_38c8b2f9.jpg"></div><div>Не важливо, як назвеио, - головне, що красиво )</div><div><img src="http://os1.i.ua/3/1/13971372_9761ff33.jpg"></div></div></div><div>Жовтогарячі кУльки створюють цілі колонії. Не знаю, як їх &quot;величають&quot;</div><div><br></div><div style="margin-top: 10px"><a href="http://blog.i.ua/user/945445/1908923/" style="font-size: 85%" target="_blank">Комментировать</a></div>]]></description>
<dc:creator><![CDATA[h_s_x2]]></dc:creator>
<pubDate>Sun, 22 May 2016 01:48:00 +0300</pubDate>
</item>
<item>
<title><![CDATA[За В.Висоцьким "Я не люблю"]]></title>
<link>http://blog.i.ua/user/945445/1899552/</link>
<guid>http://blog.i.ua/user/945445/1899552/</guid>
<description><![CDATA[<p style="margin: 0px 0px 6px; color: rgb(20, 24, 35); font-family: helvetica, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19.32px;"><br></p><p style="margin: 6px 0px; color: rgb(20, 24, 35); font-family: helvetica, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19.32px;">Коли із відчаю кидають отчі межі<br>Й шукають долі у світах чужих,<br>Я не люблю причин беззастережних,<span style=""><br>А більш за все – політиків своїх.</span></p><div style=" color: rgb(20, 24, 35); font-family: helvetica, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19.32px;"><p style="margin: 0px 0px 6px;">Під олтарем вони святі і чисті,<br>В житті нікому спуску не дають.<br>Я не люблю їх за слова барвисті,<br>Що врозріз із їх вчинками ідуть.</p><p style="margin: 6px 0px;">Я не люблю отців лишень за сани,<br>Бо маю Бога за свого Отця.<br>Якби хто знав, в які сідає сани,<br>То й манни із небес не обіцяв.</p><p style="margin: 6px 0px;">Одні свій лик на золоті чеканять,<br>А інші все розмінюють на гріш.<br>Гріш їм ціна! Прийде пора смеркання –<br>І буде суд найвищий нагорі.</p><p style="margin: 6px 0px;">Я почесті ненавиджу і сурми,<br>Бо честь свою ціную недарма.&nbsp;<br>Якщо вартують на бандитів тюрми,&nbsp;<br>То хто тоді пристане до керма?</p><p style="margin: 6px 0px;">Я не люблю дволико-щирих друзів,<br>Срібляник для яких понад усе.<br>Вони про себе генії і музи,&nbsp;<br>Насправді кожен генія і ссе.</p><p style="margin: 6px 0px;">Я не люблю неволі і насилля,<br>Бо сила волі має лише сенс.&nbsp;<br>Коли слова загнали у підпілля,<br>Христос із мертвих встав.&nbsp;<br>Христос воскрес!</p><p style="margin: 6px 0px;">© Михайло ЖАЙВОРОН</p></div><div style="margin-top: 10px"><a href="http://blog.i.ua/user/945445/1899552/" style="font-size: 85%" target="_blank">Комментировать</a></div>]]></description>
<dc:creator><![CDATA[h_s_x2]]></dc:creator>
<pubDate>Mon, 02 May 2016 00:17:00 +0300</pubDate>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Великдень: традиції та повір’я найбільшого свята християн]]></title>
<link>http://blog.i.ua/user/945445/1898827/</link>
<guid>http://blog.i.ua/user/945445/1898827/</guid>
<description><![CDATA[<br><div><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 2.4rem;"><img src="http://vsviti.com.ua/wp-content/uploads/2016/04/velykden.jpg" alt="velykden" width="900" height="473"></p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 2.4rem;">Для українців Великдень – це не тільки різнокольорові писанки і смачна паска. Це особливе свято, коли слідують традиціям і вірять у диво. Існує безліч повір’їв і застережень на Великдень. Дотримуючись їх, усе бажане здійснюється.</p>За традицією, Великодню передує серйозна підготовка:<p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 2.4rem;"><span style="box-sizing: border-box; font-weight: 700;">а) Великий семитижневий піст – очищення думок, душі і тіла</span></p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 2.4rem;">Піст починається відразу після Масляної. Сім тижнів віруючі не їдять продукти тваринного походження, у певні дні повністю відмовляються від їжі або вживають лише сиру їжу. Вважається, що, дотримуючись міри в їжі, людина вчиться утримуватися від інших спокус і гріхів.</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 2.4rem;"><span style="box-sizing: border-box; font-weight: 700;">б) Великий або Чистий четвер – прибирання перед Великоднем</span></p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 2.4rem;">У цей день людина повинна повністю очистити себе і оселю: зробити прибирання у будинку, скупатися до сходу сонця у відкритій водоймі або прийняти контрастний душ. Тим, хто постує, дозволені хліб і червоне вино.</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 2.4rem;">Згідно великодньої традиції, у цей день потрібно ставити тісто для пасок і фарбувати яйця. Заборонено шуміти, співати, веселитися, гадати і скандалити.</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 2.4rem;"><img src="http://ua.igotoworld.com/frontend/webcontent/websites/1/images/38698_800x600_cfakepathkrasit.jpg" alt="" width="725" height="482"></p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 2.4rem;"><span style="box-sizing: border-box; font-weight: 700;">в) Страсна п’ятниця – день розп’яття і смерті Ісуса</span></p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 2.4rem;">Це найсуворіший і найсумніший день тижня. Люди моляться, відвідують церковні служби і утримуються від їжі. Під суворою забороною домашня робота, веселощі і пісні, кажуть: «хто пісні у Страсну П’ятницю співає – на Великдень сльози проллє».</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 2.4rem;">Не можна брати у руки гострі і ріжучі предмети. Заборонено протикати землю залізом, тобто працювати на дачі – до біди. Згідно з повір’ям, білизна, випрана у цей день, покривається кров’ю. У п’ятницю дозволено лише пекти паски і хліб.</p>Воскресіння Христове<p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 2.4rem;">У ніч на неділю, після опівночі, дзвін сповіщає про Воскресіння Христове і початок великодньої служби. Богослужіння проводяться особливо урочисто й тривають вони до ранку.</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 2.4rem;">Кульмінацією служби стає обряд освячення пасок, яєць, вина та ін. Частину принесених страв залишають у церкві для знедолених.</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 2.4rem;"><img src="http://ua.igotoworld.com/frontend/webcontent/websites/1/images/38699_800x600_cfakepathdsc_8554.jpg" alt="" width="725" height="408"></p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 2.4rem;">Деякі люди здійснюють паломництво до знаменитих храмів України. Послухати святкову службу та освятити продукти можна у чудовій Свято-Успенській Почаївській лаврі, навідатися до&nbsp;Києво-Печерської лаври або ж відправитися до золотоверхого&nbsp;Чернігова і відвідати&nbsp;Спасо-Преображенський собор або стародавню Катерининську церкву.</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 2.4rem;">Святкування тривають тиждень, який називається Світлою великодньою седмицею, а кожен із днів носить назву світлого – світлий понеділок, світлий вівторок і т.д.</p>«Христос воскрес!» – «Воістину воскрес!»<p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 2.4rem;">Традиції христування вже 2000 років: весь період святкування при зустрічі люди вітають один одного словами:<br>– «Христос воскрес!»<br>– «Воістину воскрес!», триразово цілуються і обмінюються писанками.</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 2.4rem;">Обмін яйцями міцно увійшов у великодню традицію. З цим символом пов’язано таке повір’я: Марія Магдалина вирішила принести радісну звістку про воскресіння Ісуса римському імператору Тиверію. До нього не можна було приходити без дарів і Марія вибрала у подарунок куряче яйце, яке символізує життя. Почувши звістку, Тиверій розсміявся і сказав: «це так само неможливо, як і твоєму білому яйцю перетворитися на червоне»… але не встиг він закінчити фразу, як яйце стало червоним.</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 2.4rem;"><img src="http://ua.igotoworld.com/frontend/webcontent/websites/1/images/38700_800x600_cfakepath1114.jpg" alt="" width="725" height="481"></p>З Великоднем пов’язано безліч вірувань:<ol><li>Вважається, на Великдень все стає видимим, навіть містичне; маленькі діти з чистою душею можуть побачити всі земні скарби, які у цю ніч світяться вогниками.</li><li>На Великдень можна просити у Бога все. Так, люди похилого віку розчісували своє волосся з думкою про онуків, щоб їх було стільки, скільки волосся на голові. Бажаючи розбагатіти, вмивалися зі срібного посуду. Дівчата просили нареченого.</li><li>З нетерпінням чекали першого удару дзвонів. Якщо з першим ударом перехреститися зі словами: «Христос воскрес, а рабу (ім’я) здоров’я», то одужає навіть важко хвора людина.</li><li>Вставали до світанку, щоб не проспати щастя.</li><li>Дівчата вмивалися водою з червоного яйця, щоб бути рум’яними.</li><li>На Великдень усі мають веселитися, інакше сумувати доведеться весь рік.</li></ol>Але існують і застереження:<ol><li>У Великдень не можна займатися домашньою роботою – з клопотами піде щастя.</li><li>Освячені продукти не можна викидати, їх потрібно з’їсти за святковим столом, поділитися з рідними та сусідами або роздати бідним.</li><li>Подружжя не повинно христосатися на людях – до розлуки.</li><li>Гріх проливати кров тварин протягом Світлого тижня, адже вони теж радіють Христовому Воскресінню і славлять Бога.</li><li>Не можна викидати шкаралупу за вікно, щоб не потрапити в Ісуса і апостолів, які весь тиждень ходять по землі у жебрацькому дранті.</li></ol>Їстівні символи Великодня<p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 2.4rem;">Після церкви повертаються додому, вмиваються і всідаються за стіл. Сніданок починають з освячених продуктів, кожен повинен з’їсти по яйцю і покуштувати інші принесені з церкви страви. Далі приступають до решти страв.</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 2.4rem;"><img src="http://ua.igotoworld.com/frontend/webcontent/websites/1/images/38701_800x600_cfakepath017.jpg" alt="" width="725" height="576"></p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 2.4rem;">Зі Світлим Воскресінням закінчується Великий піст, тому святковий стіл повинен бути багатим, з великою різноманітністю страв. Головними атрибутами великоднього столу є яйця-крашанки, паски і сирні паски.</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 2.4rem;"><span style="box-sizing: border-box; font-weight: 700;">Яйце</span>&nbsp;– символ життя і чудесного воскресіння. В іконопису воскреслий Ісус був оточений сяйвом, схожим за формою на яйце. Крашанкам приписують цілющі властивості.</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 2.4rem;"><img src="http://ua.igotoworld.com/frontend/webcontent/websites/1/images/38702_800x600_cfakepathyayco.jpg" alt="" width="725" height="483"></p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 2.4rem;"><span style="box-sizing: border-box; font-weight: 700;">Святкова паска</span>&nbsp;– символ присутності Бога у житті всіх людей. Її солодкість, здоба і краса – співчуття, милосердя і турбота Творця про кожного.</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 2.4rem;"><img src="http://ua.igotoworld.com/frontend/webcontent/websites/1/images/38703_800x600_cfakepathvelikden.jpg" alt="" width="725" height="407"></p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 2.4rem;"><span style="box-sizing: border-box; font-weight: 700;">Сирна паска</span>&nbsp;– прообраз Царства Небесного. Її форма у вигляді гори символізує новий, небесний Єрусалим. А поєднання молока та меду – солодкість райського життя, радість і блаженство святих.</p><em>Світлого вам Великодня!</em><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 2.4rem;"><span style="box-sizing: border-box; font-weight: 700;">Джерело&nbsp;<a href="http://g.i.ua?userID=945445&_url=http%3A%2F%2Fua.igotoworld.com%2Fua%2Farticle%2F719_samie-krasivie-mesta-karpat.htm" target="_blank" rel="nofollow">IGotoWorld.com</a></span></p></div><div style="margin-top: 10px"><a href="http://blog.i.ua/user/945445/1898827/" style="font-size: 85%" target="_blank">Комментировать</a></div>]]></description>
<dc:creator><![CDATA[h_s_x2]]></dc:creator>
<pubDate>Sat, 30 Apr 2016 04:23:00 +0300</pubDate>
</item>
<item>
<title><![CDATA[З такими писанками вся нечисть виздихає!!!!]]></title>
<link>http://blog.i.ua/user/945445/1895048/</link>
<guid>http://blog.i.ua/user/945445/1895048/</guid>
<description><![CDATA[<p><a href="http://g.i.ua?userID=945445&_url=http%3A%2F%2Fidei-dekoru.com%2Fwp-content%2Fuploads%2F2016%2F04%2F0fe10b2fadf9c9fdc584066f8b68a8e3.jpg" target="_blank" rel="nofollow"><img src="http://idei-dekoru.com/wp-content/uploads/2016/04/0fe10b2fadf9c9fdc584066f8b68a8e3.jpg" alt="0fe10b2fadf9c9fdc584066f8b68a8e3" width="564" height="676"></a><a href="http://g.i.ua?userID=945445&_url=http%3A%2F%2Fidei-dekoru.com%2Fwp-content%2Fuploads%2F2016%2F04%2F3a09e241c64c9fe55f36e1acb0afbb63.jpg" target="_blank" rel="nofollow"><img src="http://idei-dekoru.com/wp-content/uploads/2016/04/3a09e241c64c9fe55f36e1acb0afbb63.jpg" alt="3a09e241c64c9fe55f36e1acb0afbb63" width="564" height="447"></a><a href="http://g.i.ua?userID=945445&_url=http%3A%2F%2Fidei-dekoru.com%2Fwp-content%2Fuploads%2F2016%2F04%2F3bd04f93c690a5a155f373bd72732493.jpg" target="_blank" rel="nofollow"><img src="http://idei-dekoru.com/wp-content/uploads/2016/04/3bd04f93c690a5a155f373bd72732493.jpg" alt="3bd04f93c690a5a155f373bd72732493" width="564" height="847"></a><a href="http://g.i.ua?userID=945445&_url=http%3A%2F%2Fidei-dekoru.com%2Fwp-content%2Fuploads%2F2016%2F04%2F3db194fe63f79b64118284437773278e.jpg" target="_blank" rel="nofollow"><img src="http://idei-dekoru.com/wp-content/uploads/2016/04/3db194fe63f79b64118284437773278e.jpg" alt="3db194fe63f79b64118284437773278e" width="454" height="640"></a><a href="http://g.i.ua?userID=945445&_url=http%3A%2F%2Fidei-dekoru.com%2Fwp-content%2Fuploads%2F2016%2F04%2F3e0d778c6ca2615853e5af011cff8981-1.jpg" target="_blank" rel="nofollow"><img src="http://idei-dekoru.com/wp-content/uploads/2016/04/3e0d778c6ca2615853e5af011cff8981-1.jpg" alt="3e0d778c6ca2615853e5af011cff8981 (1)" width="370" height="500"></a><a href="http://g.i.ua?userID=945445&_url=http%3A%2F%2Fidei-dekoru.com%2Fwp-content%2Fuploads%2F2016%2F04%2F5f19e49fcc236ca89a72ac24c8f0bf6b.jpg" target="_blank" rel="nofollow"><img src="http://idei-dekoru.com/wp-content/uploads/2016/04/5f19e49fcc236ca89a72ac24c8f0bf6b.jpg" alt="5f19e49fcc236ca89a72ac24c8f0bf6b" width="520" height="720"></a><a href="http://g.i.ua?userID=945445&_url=http%3A%2F%2Fidei-dekoru.com%2Fwp-content%2Fuploads%2F2016%2F04%2F50e28239a3532cde4c58bf24b7c9c2fa.jpg" target="_blank" rel="nofollow"><img src="http://idei-dekoru.com/wp-content/uploads/2016/04/50e28239a3532cde4c58bf24b7c9c2fa.jpg" alt="50e28239a3532cde4c58bf24b7c9c2fa" width="445" height="640"></a><a href="http://g.i.ua?userID=945445&_url=http%3A%2F%2Fidei-dekoru.com%2Fwp-content%2Fuploads%2F2016%2F04%2F57b4b078e60ae75f75819f6383f5c138-1.jpg" target="_blank" rel="nofollow"><img src="http://idei-dekoru.com/wp-content/uploads/2016/04/57b4b078e60ae75f75819f6383f5c138-1.jpg" alt="57b4b078e60ae75f75819f6383f5c138 (1)" width="375" height="500"></a><a href="http://g.i.ua?userID=945445&_url=http%3A%2F%2Fidei-dekoru.com%2Fwp-content%2Fuploads%2F2016%2F04%2F57b4b078e60ae75f75819f6383f5c138.jpg" target="_blank" rel="nofollow"><img src="http://idei-dekoru.com/wp-content/uploads/2016/04/57b4b078e60ae75f75819f6383f5c138.jpg" alt="57b4b078e60ae75f75819f6383f5c138" width="375" height="500"></a><a href="http://g.i.ua?userID=945445&_url=http%3A%2F%2Fidei-dekoru.com%2Fwp-content%2Fuploads%2F2016%2F04%2F81f064e4dc5f44b0072a2d0aacd329f0.jpg" target="_blank" rel="nofollow"><img src="http://idei-dekoru.com/wp-content/uploads/2016/04/81f064e4dc5f44b0072a2d0aacd329f0.jpg" alt="81f064e4dc5f44b0072a2d0aacd329f0" width="491" height="720"></a><a href="http://g.i.ua?userID=945445&_url=http%3A%2F%2Fidei-dekoru.com%2Fwp-content%2Fuploads%2F2016%2F04%2F85ef7c83cb2e6b4a0ba64bc1e4ae0599.jpg" target="_blank" rel="nofollow"><img src="http://idei-dekoru.com/wp-content/uploads/2016/04/85ef7c83cb2e6b4a0ba64bc1e4ae0599.jpg" alt="85ef7c83cb2e6b4a0ba64bc1e4ae0599" width="564" height="661"></a><a href="http://g.i.ua?userID=945445&_url=http%3A%2F%2Fidei-dekoru.com%2Fwp-content%2Fuploads%2F2016%2F04%2F0261b737f0cc5a767acc4bf5bea8b84e.jpg" target="_blank" rel="nofollow"><img src="http://idei-dekoru.com/wp-content/uploads/2016/04/0261b737f0cc5a767acc4bf5bea8b84e.jpg" alt="0261b737f0cc5a767acc4bf5bea8b84e" width="426" height="640"></a><a href="http://g.i.ua?userID=945445&_url=http%3A%2F%2Fidei-dekoru.com%2Fwp-content%2Fuploads%2F2016%2F04%2F437ae8c91cb8dbd4a8501d178bec9390.jpg" target="_blank" rel="nofollow"><img src="http://idei-dekoru.com/wp-content/uploads/2016/04/437ae8c91cb8dbd4a8501d178bec9390.jpg" alt="437ae8c91cb8dbd4a8501d178bec9390" width="463" height="720"></a><a href="http://g.i.ua?userID=945445&_url=http%3A%2F%2Fidei-dekoru.com%2Fwp-content%2Fuploads%2F2016%2F04%2F498c34e1e541904efe0fc93c848c7f38.jpg" target="_blank" rel="nofollow"><img src="http://idei-dekoru.com/wp-content/uploads/2016/04/498c34e1e541904efe0fc93c848c7f38.jpg" alt="498c34e1e541904efe0fc93c848c7f38" width="564" height="804"></a><a href="http://g.i.ua?userID=945445&_url=http%3A%2F%2Fidei-dekoru.com%2Fwp-content%2Fuploads%2F2016%2F04%2F567cb428911e1c5c3deb0e288f71f116.jpg" target="_blank" rel="nofollow"><img src="http://idei-dekoru.com/wp-content/uploads/2016/04/567cb428911e1c5c3deb0e288f71f116.jpg" alt="567cb428911e1c5c3deb0e288f71f116" width="460" height="720"></a><a href="http://g.i.ua?userID=945445&_url=http%3A%2F%2Fidei-dekoru.com%2Fwp-content%2Fuploads%2F2016%2F04%2F645c6a0254d136d1a0a394cfb45dab93.jpg" target="_blank" rel="nofollow"><img src="http://idei-dekoru.com/wp-content/uploads/2016/04/645c6a0254d136d1a0a394cfb45dab93.jpg" alt="645c6a0254d136d1a0a394cfb45dab93" width="320" height="480"></a><a href="http://g.i.ua?userID=945445&_url=http%3A%2F%2Fidei-dekoru.com%2Fwp-content%2Fuploads%2F2016%2F04%2F62788c425778f7711ec32656ce808ab3.jpg" target="_blank" rel="nofollow"><img src="http://idei-dekoru.com/wp-content/uploads/2016/04/62788c425778f7711ec32656ce808ab3.jpg" alt="62788c425778f7711ec32656ce808ab3" width="564" height="621"></a><a href="http://g.i.ua?userID=945445&_url=http%3A%2F%2Fidei-dekoru.com%2Fwp-content%2Fuploads%2F2016%2F04%2F70657df8169f0181a1bad3e89312064b.jpg" target="_blank" rel="nofollow"><img src="http://idei-dekoru.com/wp-content/uploads/2016/04/70657df8169f0181a1bad3e89312064b.jpg" alt="70657df8169f0181a1bad3e89312064b" width="564" height="477"></a><a href="http://g.i.ua?userID=945445&_url=http%3A%2F%2Fidei-dekoru.com%2Fwp-content%2Fuploads%2F2016%2F04%2F3122391f8584438ed556b3ac14f1c4a0.jpg" target="_blank" rel="nofollow"><img src="http://idei-dekoru.com/wp-content/uploads/2016/04/3122391f8584438ed556b3ac14f1c4a0.jpg" alt="3122391f8584438ed556b3ac14f1c4a0" width="453" height="720"></a><a href="http://g.i.ua?userID=945445&_url=http%3A%2F%2Fidei-dekoru.com%2Fwp-content%2Fuploads%2F2016%2F04%2F3652518d1954235e462352c2eb0f6e73.jpg" target="_blank" rel="nofollow"><img src="http://idei-dekoru.com/wp-content/uploads/2016/04/3652518d1954235e462352c2eb0f6e73.jpg" alt="3652518d1954235e462352c2eb0f6e73" width="463" height="640"></a><a href="http://g.i.ua?userID=945445&_url=http%3A%2F%2Fidei-dekoru.com%2Fwp-content%2Fuploads%2F2016%2F04%2F6722842c51cf7a12397f461632d20d22.jpg" target="_blank" rel="nofollow"><img src="http://idei-dekoru.com/wp-content/uploads/2016/04/6722842c51cf7a12397f461632d20d22.jpg" alt="6722842c51cf7a12397f461632d20d22" width="423" height="720"></a><a href="http://g.i.ua?userID=945445&_url=http%3A%2F%2Fidei-dekoru.com%2Fwp-content%2Fuploads%2F2016%2F04%2Fb0d0899487a0a39cf78ee65b584f8038.jpg" target="_blank" rel="nofollow"><img src="http://idei-dekoru.com/wp-content/uploads/2016/04/b0d0899487a0a39cf78ee65b584f8038.jpg" alt="b0d0899487a0a39cf78ee65b584f8038" width="540" height="720"></a><a href="http://g.i.ua?userID=945445&_url=http%3A%2F%2Fidei-dekoru.com%2Fwp-content%2Fuploads%2F2016%2F04%2Fbab6f57b7847e073f70058d1963fc620.jpg" target="_blank" rel="nofollow"><img src="http://idei-dekoru.com/wp-content/uploads/2016/04/bab6f57b7847e073f70058d1963fc620.jpg" alt="bab6f57b7847e073f70058d1963fc620" width="506" height="640"></a><a href="http://g.i.ua?userID=945445&_url=http%3A%2F%2Fidei-dekoru.com%2Fwp-content%2Fuploads%2F2016%2F04%2Fc35e4e0d064b484a9b8f1c2e15cb2b0e.jpg" target="_blank" rel="nofollow"><img src="http://idei-dekoru.com/wp-content/uploads/2016/04/c35e4e0d064b484a9b8f1c2e15cb2b0e.jpg" alt="c35e4e0d064b484a9b8f1c2e15cb2b0e" width="440" height="640"></a><a href="http://g.i.ua?userID=945445&_url=http%3A%2F%2Fidei-dekoru.com%2Fwp-content%2Fuploads%2F2016%2F04%2Fcc378bca918c4c748ebb0a3dd12defae.jpg" target="_blank" rel="nofollow"><img src="http://idei-dekoru.com/wp-content/uploads/2016/04/cc378bca918c4c748ebb0a3dd12defae.jpg" alt="cc378bca918c4c748ebb0a3dd12defae" width="524" height="720"></a><a href="http://g.i.ua?userID=945445&_url=http%3A%2F%2Fidei-dekoru.com%2Fwp-content%2Fuploads%2F2016%2F04%2Fd1a2234a5cb8ea3248a98bf4cc7e79e6.jpg" target="_blank" rel="nofollow"><img src="http://idei-dekoru.com/wp-content/uploads/2016/04/d1a2234a5cb8ea3248a98bf4cc7e79e6.jpg" alt="d1a2234a5cb8ea3248a98bf4cc7e79e6" width="564" height="744"></a><a href="http://g.i.ua?userID=945445&_url=http%3A%2F%2Fidei-dekoru.com%2Fwp-content%2Fuploads%2F2016%2F04%2Fdaf26b180a50f2eb075b82766a04153f.jpg" target="_blank" rel="nofollow"><img src="http://idei-dekoru.com/wp-content/uploads/2016/04/daf26b180a50f2eb075b82766a04153f.jpg" alt="daf26b180a50f2eb075b82766a04153f" width="564" height="564"></a><a href="http://g.i.ua?userID=945445&_url=http%3A%2F%2Fidei-dekoru.com%2Fwp-content%2Fuploads%2F2016%2F04%2Fe6a36f9b812df9b79b6ad003ec6e7f54.jpg" target="_blank" rel="nofollow"><img src="http://idei-dekoru.com/wp-content/uploads/2016/04/e6a36f9b812df9b79b6ad003ec6e7f54.jpg" alt="e6a36f9b812df9b79b6ad003ec6e7f54" width="564" height="564"></a><a href="http://g.i.ua?userID=945445&_url=http%3A%2F%2Fidei-dekoru.com%2Fwp-content%2Fuploads%2F2016%2F04%2Fe7d45f96292c28e8a2f716d8d9999f12.jpg" target="_blank" rel="nofollow"><img src="http://idei-dekoru.com/wp-content/uploads/2016/04/e7d45f96292c28e8a2f716d8d9999f12.jpg" alt="e7d45f96292c28e8a2f716d8d9999f12" width="564" height="749"></a><a href="http://g.i.ua?userID=945445&_url=http%3A%2F%2Fidei-dekoru.com%2Fwp-content%2Fuploads%2F2016%2F04%2Fe2337045c7b903d65580273fd8f862b1.jpg" target="_blank" rel="nofollow"><img src="http://idei-dekoru.com/wp-content/uploads/2016/04/e2337045c7b903d65580273fd8f862b1.jpg" alt="e2337045c7b903d65580273fd8f862b1" width="470" height="720"></a><a href="http://g.i.ua?userID=945445&_url=http%3A%2F%2Fidei-dekoru.com%2Fwp-content%2Fuploads%2F2016%2F04%2Fecaead493b69263bed8274516236438e.jpg" target="_blank" rel="nofollow"><img src="http://idei-dekoru.com/wp-content/uploads/2016/04/ecaead493b69263bed8274516236438e.jpg" alt="ecaead493b69263bed8274516236438e" width="520" height="720"></a><a href="http://g.i.ua?userID=945445&_url=http%3A%2F%2Fidei-dekoru.com%2Fwp-content%2Fuploads%2F2016%2F04%2Feef93f227e82792847310df70f41e7a8.jpg" target="_blank" rel="nofollow"><img src="http://idei-dekoru.com/wp-content/uploads/2016/04/eef93f227e82792847310df70f41e7a8.jpg" alt="eef93f227e82792847310df70f41e7a8" width="421" height="640"></a></p><div style="box-sizing: border-box; clear: both; margin: 16px 0px;"><div style="box-sizing: border-box; "><div style="box-sizing: border-box; clear: both; margin: 16px 0px;"><div style="box-sizing: border-box;  font-size: 16px; line-height: 32px;"><font color="#333333"><a href="http://g.i.ua?userID=945445&_url=http%3A%2F%2Fidei-dekoru.com%2F2016%2F04%2F19%2F%25D1%2581%25D1%2583%25D1%2587%25D0%25B0%25D1%2581%25D0%25BD%25D0%25B0-%25D1%2583%25D0%25BA%25D1%2580%25D0%25B0%25D1%2597%25D0%25BD%25D1%2581%25D1%258C%25D0%25BA%25D0%25B0-%25D0%25BF%25D0%25B8%25D1%2581%25D0%25B0%25D0%25BD%25D0%25BA%25D0%25B0-32-%25D1%2584%25D0%25BE%25D1%2582%25D0%25BE%2F" target="_blank" rel="nofollow">http://idei-dekoru.com/2016/04/19/%D1%81%D1%83%D1%87%D0%B0%D1%81%D0%BD%D0%B0-%D1%83%D0%BA%D1%80%D0%B0%D1%97%D0%BD%D1%81%D1%8C%D0%BA%D0%B0-%D0%BF%D0%B8%D1%81%D0%B0%D0%BD%D0%BA%D0%B0-32-%D1%84%D0%BE%D1%82%D0%BE/</a></font></div></div><span></span><span><br></span><span><br></span><span><br></span></div></div><div style="margin-top: 10px"><a href="http://blog.i.ua/user/945445/1895048/" style="font-size: 85%" target="_blank">Комментировать</a></div>]]></description>
<dc:creator><![CDATA[h_s_x2]]></dc:creator>
<pubDate>Thu, 21 Apr 2016 01:07:00 +0300</pubDate>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Людяність...]]></title>
<link>http://blog.i.ua/user/945445/1893542/</link>
<guid>http://blog.i.ua/user/945445/1893542/</guid>
<description><![CDATA[<span style="color: rgb(20, 24, 35); font-family: helvetica, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19.32px;">Буває зайдеш зранку в магазин за кавою, подивишся на весь цей совковий треш, в вигляді трендячої по телефону продавчині, яка так зверхньо каже бабусі, обираючій цукерки (дешевих 100 грамів взяти чи дуже дешевих) &quot;Да сколько можна?! Бєрітє еті оні самиє дєшовиє&quot; А бабуся киває головою в квітчастій хустці (ну до магазину ж вийшла в люди, тре гарну хустку) і тремтячими руками з восковою, майже прозорою, шкірою дістає з зав*язаної вузликом носової хустинки складені папірці по гри</span><span style=" color: rgb(20, 24, 35); font-family: helvetica, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19.32px;">вні і по дві. Починає рахувати, нервується, коли неслухняні руки впускають ту тоненьку пачку на підлогу і так запопадливо вибачається перед фарбованою вгодованою телицею &quot;Ой вибач доню, шо то старість, не дай Бог нікому ото так мучитися, коли руки не слухаються&quot; А &quot;доня&quot; ізрєкає &quot;задралі уже, убогіє&quot; і демонстративно нависає над прилавком склавши руки на грудях. І тебе охоплює ненависть, червона і гаряча до цих людей і до цього світу. І ти кидаєшся до бабусі, піднімаєш ті кляті купюри віддаєш їй, а поки вона намагається їх скласти до купи, ти дивлячись презирливо на продавчиню, кажеш їй крізь зуби &quot;Кілограм цукерок, отих, самих дорогих&quot; і вигрібаєш з гаманця всі гроші разом з дріб*язком, нещасні сімдесят з копійками, розуміючи, що ти сьогодні без обіду, без кави і без цигарок. Але та, охопивша тебе ненависть, настільки ядуча, що тобі байдуже. І ти кидаєш гривні в тарілочку для грошей, так, що вони розсипаються за прилавком. А &quot;нєубогая&quot; мабуть бачить, щось в твоїх очах таке, що заставляє її мовчки присісти і збирати гроші, а тоді так само мовчки відважити кіло якогось &quot;Mousse&quot; і подати бабусі з словами &quot;пожалуйста&quot;. А у тебе в очах якесь червоне марево і образа ятрить серце, ніби образили особисто тебе. І ти не дивлячись ні на кого, та і не бачучи нікого, виходиш з магазину і стаєш поруч щоб вирівняти дихання і прийти в себе.<br>А потім хтось торкає тебе за руку. Ти повертаєш голову і бачиш молоду дівчину, майже дитину, що простягує тобі пакетик з печивом і пачку чаю &quot;Віддайте це бабусі, мені трохи ніяково то зробити, а ви хоробра&quot;. Потім з магазину виходить мужчина у віці, з замазиними мазутом руками і протягуючи якийсь непрозорий пакет додає &quot;І це теж віддайте&quot;. А тоді помалу виходить бабуся з пакетом &quot;Mousse&quot; в руках. Поволі дістає по жменці цукерок і тицяє нам усім в руки. &quot;По моєму покійному дідові сьогодні десять років, беріть діти, помяніть його&quot;<br>Тремтячою рукою ти береш ту жменьку, вкидаєш печиво дівчини в пакет мужчини і вкладаєш ручку пакету в руку бабусі. Шепочеш &quot;Візьміть ось ще&quot; і тікаєш, бо вже не сила тримати в собі оте неймовірне і незрозуміле відчуття, що хоче вирватись з тебе сльозами. І чуєш вслід &quot;Молитимуся за вас діти, спасибі вам мої рідні&quot;...<br>І немає вже ненависті, лише крапля образи, декілька цукерок і трішки чогось, що словами не передається....&nbsp;</span><div><span style=" color: rgb(20, 24, 35); font-family: helvetica, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19.32px;"><br></span></div><div><font color="#141823"><span style="font-size: 14px; line-height: 19.32px;">Це ж треба: трапити на такий допис якраз сьогодні, коли після смерті мого батька минуло 10 років... як у тої старшої пані ...</span></font></div><div style="margin-top: 10px"><a href="http://blog.i.ua/user/945445/1893542/" style="font-size: 85%" target="_blank">Комментировать</a></div>]]></description>
<dc:creator><![CDATA[h_s_x2]]></dc:creator>
<pubDate>Sat, 16 Apr 2016 12:42:00 +0300</pubDate>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Прощення.]]></title>
<link>http://blog.i.ua/user/945445/1856498/</link>
<guid>http://blog.i.ua/user/945445/1856498/</guid>
<description><![CDATA[<table><tbody><tr><td width="100%"><table><tbody><tr><td><a href="http://g.i.ua?userID=945445&_url=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Fhalina.brich" target="_blank" rel="nofollow">Halina Brich</a></td></tr><tr><td><br></td></tr></tbody></table></td></tr><tr><td height="10">&nbsp;</td></tr><tr><td colspan="3"><table><tbody><tr><td><span>Чин прощення в Єгипті появився.&nbsp;<br>Ченці на сорок днів ішли в пустелю.&nbsp;<br>Прощали,якщо хтось десь оступився,&nbsp;<br>Не знали,чи повернуться в оселю.&nbsp;<br>З тих пір ми просим прощення щороку-&nbsp;<br>У прихожанина священик чи владика,&nbsp;<br>Багач у бідного-нема в цьому пороку,&nbsp;<br>Бо це великодушність є велика.&nbsp;<br>Просімо прощення в батьків і матерів.&nbsp;<br>В дітей,коли даремне насварили,&nbsp;<br>В сусідів,родичів,сестер,братів.&nbsp;<br>Щоб злі думки нам душі не ятрили.&nbsp;<br>Просімо прощення у воїнів,солдат,&nbsp;<br>За те,що вберегти їх не зуміли,&nbsp;<br>Від куль не захистили,від гармат,&nbsp;<br>Що наші душі зачерствіли,збайдужіли.&nbsp;<br>Просімо в України,що страждає,&nbsp;<br>Що мучиться і довго так терпИть.&nbsp;<br>Хай кожен з нас вину свою признає.&nbsp;<br>Нехай Господь простить й благословить.&nbsp;<br>Halina</span></td></tr></tbody></table></td></tr></tbody></table><div style="margin-top: 10px"><a href="http://blog.i.ua/user/945445/1856498/" style="font-size: 85%" target="_blank">Комментировать</a></div>]]></description>
<dc:creator><![CDATA[h_s_x2]]></dc:creator>
<pubDate>Mon, 14 Mar 2016 16:09:00 +0200</pubDate>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Жінка.]]></title>
<link>http://blog.i.ua/user/945445/1806178/</link>
<guid>http://blog.i.ua/user/945445/1806178/</guid>
<description><![CDATA[<span style="color: rgb(20, 24, 35); font-family: helvetica, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19.32px;">А жінка буває різною:</span><br><span style="color: rgb(20, 24, 35); font-family: helvetica, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19.32px;">Літом і сонцем погідною,</span><br><span style="color: rgb(20, 24, 35); font-family: helvetica, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19.32px;">Домашньою, теплою, любою,</span><br><span style="color: rgb(20, 24, 35); font-family: helvetica, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19.32px;">А комусь – холодною згубою.</span><br><span style="color: rgb(20, 24, 35); font-family: helvetica, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19.32px;">Дітьми і сміхом багатою,&nbsp;</span><span style=" color: rgb(20, 24, 35); font-family: helvetica, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19.32px;"><br>Волошкою, дикою м’ятою,<br>Веселою піснею й казкою…<br>А, може, для когось поразкою,<br>А, може, зимою з завіями,<br>Снігуркою з довгими віями.<br>Нездоланою кам’яницею,<br>У небі ранковім – зірницею.<br>А жінка буває всякою:<br>Лагідним ранком чи мрякою,<br>Міцною й гарячою кавою,<br>Правдивою чи лукавою…<br>Та жінка завжди буде жінкою,<br>Солодко-терпкою вишнівкою,<br>Перчинкою гірко-жагучою,<br>Трояндою ніжно-квітучою,<br>Що там лиш, де сонця жмутки,<br>Розкриє свої пелюстки.<br>Іванна Байда-Слободян</span><div style="margin-top: 10px"><a href="http://blog.i.ua/user/945445/1806178/" style="font-size: 85%" target="_blank">Комментировать</a></div>]]></description>
<dc:creator><![CDATA[h_s_x2]]></dc:creator>
<pubDate>Fri, 12 Feb 2016 13:02:00 +0200</pubDate>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Удивительные целебные свойства соли]]></title>
<link>http://blog.i.ua/user/945445/1775983/</link>
<guid>http://blog.i.ua/user/945445/1775983/</guid>
<description><![CDATA[<br><br><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; line-height: 15px; background-color: rgb(243, 243, 243);"></span><div style="clear: both; color: rgb(51, 51, 51); font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; line-height: 15px; margin-top: 10px; background-color: rgb(243, 243, 243);"></div><div style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; line-height: 15px; background-color: rgb(243, 243, 243);"></div><div style="clear: both; color: rgb(51, 51, 51); font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; line-height: 15px; background-color: rgb(243, 243, 243);"></div><p style="font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; text-align: justify; line-height: 15px; color: rgb(51, 51, 51); background-color: rgb(243, 243, 243);">Об удивительных целительных свойствах соли, которую применяли ещё во время второй мировой войны для лечения раненых солдат. Гипертонический&nbsp; раствор соли - это активный сорбент, он вытягивает из больного органа всю так называемую “дрянь”. Как же лечит соль?</p><p style="font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; text-align: justify; line-height: 15px; color: rgb(51, 51, 51); background-color: rgb(243, 243, 243);"><strong>Волшебство солевых повязок Анны Даниловны Горбачёвой</strong></p><p style="font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; text-align: justify; line-height: 15px; color: rgb(51, 51, 51); background-color: rgb(243, 243, 243);"><img height="264" src="http://zdravo.ucoz.ru/gorbachjova_a-d..jpg" width="190">Во&nbsp; время Великой Отечественной войны Анна Даниловна Горбачёва работала&nbsp; операционной сестрой в полевых госпиталях вместе с хирургом И.И.&nbsp; Щегловым. Несмотря на постоянную критику коллег, Щеглов при лечении&nbsp; раненых довольно часто применял гипертонические растворы из простой&nbsp; поваренной соли. Сразу после поступления раненого в госпиталь Щеглов&nbsp; прямо на загрязненную рану накладывал свернутую в четыре слоя марлевую&nbsp; салфетку, обильно смоченную 8% гипертоническим раствором (г.р. - это&nbsp; 3-10% водный раствор поваренной соли). Салфетки меняли два раза в день,&nbsp; через 3-4 дня рана очищалась и становилась розовой с признаками&nbsp; грануляции. По ходу применения солевых аппликаций температура снижалась&nbsp; практически до нормы. Применяя гипертонические растворы, Щеглов добился&nbsp; того, что у него в отделении почти не было ампутаций по поводу&nbsp;<a href="http://g.i.ua?userID=945445&_url=http%3A%2F%2Fzdravo.ucoz.ru%2Fload%2Fbagulnik_bolotnyj_protiv_ehndarteriita_i_bronkhita%2F1-1-0-68" target="_blank" rel="nofollow">гангрены</a>.</p><p style="font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; text-align: justify; line-height: 15px; color: rgb(51, 51, 51); background-color: rgb(243, 243, 243);">Лет 10 спустя после войны Анна Даниловна решила воспользоваться методом Щеглова при выхаживании послеоперационных больных.</p><p style="font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; text-align: justify; line-height: 15px; color: rgb(51, 51, 51); background-color: rgb(243, 243, 243);">Удача&nbsp; пришла достаточно быстро. После этого она стала изучать влияние&nbsp; солевого раствора на такие болезни, как&nbsp;<strong>холецистит, нефрит, хронический&nbsp; аппендицит, ревмокардит, воспалительные процессы в легких</strong>, а также&nbsp; действие солевых повязок при<strong>суставном ревматизме, остеомиелите,&nbsp; диффузном зобе, абсцессах</strong>, сильных&nbsp;<a href="http://g.i.ua?userID=945445&_url=http%3A%2F%2Fzdravo.ucoz.ru%2Fload%2Flechenie_ushibov_i_gematom%2F1-1-0-88" target="_blank" rel="nofollow">ушибов с гематомами</a>&nbsp;и так далее. “Я довольно быстро получала положительные результаты”, - вспоминала впоследствии Анна Даниловна.</p><p style="font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; text-align: justify; line-height: 15px; color: rgb(51, 51, 51); background-color: rgb(243, 243, 243);"><strong>Так что же это за методика Щеглова-Горбачевой?</strong></p><p style="font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; text-align: justify; line-height: 15px; color: rgb(51, 51, 51); background-color: rgb(243, 243, 243);">Для&nbsp; лечения необходимо приготовить гипертонический раствор соли, т.е. 8-&nbsp; или 10% солевой раствор, что соответствует 8 или 10 г соли на 100 г&nbsp; воды. Для повязки нужно брать льняную или хлопчатобумажную ткань, лучше&nbsp; от стареньких простыней, которые не однажды стираны и от этого имеют&nbsp; более рыхлую и нежную структуру. Эту ткань нужно сложить в четыре-шесть&nbsp; слоев, смочить в горячем солевом растворе, немного отжать и наложить на&nbsp; больное место (или на проекцию больного органа). Сверху повязку нельзя&nbsp; прикрывать пленкой, ее нужно просто плотно прибинтовать или закрепить&nbsp; лейкопластырем и оставить в таком виде на ночь. Утром, после снятия&nbsp; аппликации, ткань нужно тщательно прополоскать в теплой воде и&nbsp; прогладить утюгом.<strong>&nbsp;</strong></p><p style="font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; text-align: justify; line-height: 15px; color: rgb(51, 51, 51); background-color: rgb(243, 243, 243);"><strong>Как же лечит соль?</strong></p><p style="font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; text-align: justify; line-height: 15px; color: rgb(51, 51, 51); background-color: rgb(243, 243, 243);">Гипертонический&nbsp; раствор соли -это активный сорбент, он вытягивает из больного органа&nbsp; всю так называемую “дрянь”. Повязки, смоченные гипертоническим&nbsp; раствором, в связи с его осмотическим действием способствуют очищению&nbsp; ран, оказывают местное противомикробное действие.</p><p style="font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; text-align: justify; line-height: 15px; color: rgb(51, 51, 51); background-color: rgb(243, 243, 243);">Но ЗАПОМНИТЕ:&nbsp;<strong>лечебный&nbsp; эффект будет только в том случае, если повязка воздухопроницаема. А это&nbsp; определяется качеством используемого материала и отсутствием сверху&nbsp; полиэтилена и других компрессионных материалов</strong>.</p><p style="font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; text-align: justify; line-height: 15px; color: rgb(51, 51, 51); background-color: rgb(243, 243, 243);">Солевая&nbsp; повязка действует локально только на больной орган или на участок тела,&nbsp; на который она наложена. По мере поглощения жидкости из подкожного слоя&nbsp; сюда поднимается тканевая жидкость из более глубоких слоев, увлекая за&nbsp; собой все болезнетворные начала: микробы, вирусы и&nbsp;<a href="http://g.i.ua?userID=945445&_url=http%3A%2F%2Fzdravo.ucoz.ru%2Fload%2Fgribok_ili_mikoz_izlechim%2F1-1-0-94" target="_blank" rel="nofollow">грибки</a>.&nbsp; Таким образом, во время действия солевой повязки в тканях больного&nbsp; органа происходит обновление жидкости, очищение от патогенного фактора&nbsp; и, как правило, ликвидация патологического процесса.</p><p style="font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; text-align: justify; line-height: 15px; color: rgb(51, 51, 51); background-color: rgb(243, 243, 243);">Повязка&nbsp; с гипертоническим раствором поваренной соли действует постепенно. Сроки&nbsp; лечения зависят от серьезности заболевания и в среднем занимают от 7 до&nbsp; 20 дней. Вот как сама Анна Даниловна говорит о действии гипертонических&nbsp; растворов: “Несколько лет назад ко мне обратилась родственница. Ее дочь&nbsp; страдала от острых приступов холецистита. В течение недели я ей&nbsp; накладывала на больную печень солевую повязку. Повязку делала из х/б&nbsp; полотенца, свернутого в четыре раза и смоченного в солевом растворе.</p><p style="font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; text-align: justify; line-height: 15px; color: rgb(51, 51, 51); background-color: rgb(243, 243, 243);">Повязка на печень накладывалась от основания грудной железы до линии на&nbsp; ладонь выше пупка и в ширину - от центра грудины до позвоночника.&nbsp; Аппликация плотно прибинтовывалась широким бинтом. Через 10 часов&nbsp; повязка снималась, и на область печени на полчаса накладывалась водяная&nbsp; грелка. Делается это для того, чтобы в результате глубокого прогревания&nbsp; расширить желчные протоки для свободного прохождения в кишечник&nbsp; обезвоженной и сгустившейся желчной массы. Грелка в данном случае&nbsp; обязательна. Что же касается девочки, то после того лечения прошло уже&nbsp; много лет, и за все это время печень ее больше ни разу не беспокоила.&nbsp; Эта же методика хорошо помогает и при заболеваниях почек, только&nbsp; аппликацию нужно накладывать на этом же уровне со стороны спины. После&nbsp; снятия аппликации обязательно на область больной почки накладывать&nbsp; грелку”.</p><p style="font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; text-align: justify; line-height: 15px; color: rgb(51, 51, 51); background-color: rgb(243, 243, 243);">Вот&nbsp; еще один пример. Хотите - верьте, хотите - нет, но 4-слойная солевая&nbsp; повязка из хлопчатобумажного полотенца, наложенная на обе грудные железы&nbsp; на 8-9 часов, помогла женщине за две недели избавиться от начальной&nbsp; стадии&nbsp;<strong>рака грудных желез.</strong>&nbsp;Другая знакомая Анны Даниловны с помощью&nbsp; солевых тампонов, наложенных прямо на шейку матки примерно на 15 часов,&nbsp; справилась с&nbsp;<strong>раком шейки матки</strong>. После 2 недель лечения опухоль&nbsp; истончилась, стала мягче, рост ее прекратился. Такой она осталась и до&nbsp; настоящего времени.</p><p style="font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; text-align: justify; line-height: 15px; color: rgb(51, 51, 51); background-color: rgb(243, 243, 243);">Очень&nbsp; важен выбор материала для повязки. Материал должен быть как можно более&nbsp; гигроскопичен. В то же время он должен в значительных количествах&nbsp; удерживать солевой раствор. Как я уже писал выше, лучше всего&nbsp; использовать старую льняную или хлопчатобумажную ткань. Раствор для&nbsp; аппликации должен быть достаточно теплым, примерно градусов сорок пять.&nbsp; После смачивания материал следует слегка отжать, чтобы он был не очень&nbsp; сухим и не очень влажным. На повязку нельзя накладывать ни компрессную&nbsp; бумагу, ни пленку, нужно просто прибинтовать ее бинтом или прикрепить&nbsp; лейкопластырем. Если повязка накладывается на живот, то бинтовать нужно&nbsp; как можно туже, ибо за ночь живот уменьшается в объеме, поэтому повязка&nbsp; становится свободной и перестает действовать. Чтобы повязка лучше&nbsp; прилегала к спине, на нее сверху кладут какой-то валик и бинтуют его&nbsp; вместе с повязкой.</p><p style="font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; text-align: justify; line-height: 15px; color: rgb(51, 51, 51); background-color: rgb(243, 243, 243);">У соли как лекарства есть еще много других замечательных свойств. Вот несколько примеров:</p><ul><li>Соль можно использовать для облегчения приступов&nbsp;<strong>астмы</strong>. Для этого&nbsp; положите несколько крупинок на язык только после того, как выпьете 1-2 стакана воды. По эффективности соль не уступает ингалятору и в тоже время не оказывает токсичного воздействия на организм.</li><li>Соль играет исключительно важную роль в лечении&nbsp;<strong>эмоциональных и&nbsp; аффективных расстройств</strong>. Эффективный заместитель соли, литий (содержится&nbsp; в пепле сигарет) используется при лечении<strong>депрессий</strong>. Регулярный прием&nbsp; небольшого количества настоя пепла в горячей воде (1 ч. л. пепла залить&nbsp; 400 мл кипятка и кипятить на малом огне 30 минут, принимать по 1 ст.&nbsp; ложке три раза в день) позволит избежать страданий, причиняемых&nbsp; депрессивными состояниями, а также при таких заболеваниях как рассеянный&nbsp; склероз, болезнь Паркинсона и Альцгеймера.</li><li>Соль играет важную роль в&nbsp;<strong>профилактике и лечении рака.</strong>&nbsp;Раковые клетки&nbsp; боятся кислорода. Они могут жить только в бедной кислородом среде. Когда&nbsp; организм хорошо насыщен водой, соль повышает объем циркулирующей крови,&nbsp; помогая ей добираться до всех частей тела; кислород и активные иммунные&nbsp; клетки попадают в раковую ткань и разрушают её.</li><li>Соль помогает избавиться от&nbsp;<strong>второго подбородка</strong>. Слюнные железы ощущают&nbsp; нехватку соли и вынуждены увеличить производство слюны, чтобы обеспечить&nbsp; достаточно влаги для процесса пережевывания и глотания. Приток крови к&nbsp; слюнным железам усиливается, кровеносные сосуды начинают “протекать”,&nbsp; чтобы дать железам достаточно воды для производства слюны. Пропотевающая&nbsp; таким образом лимфоидная жидкость распространяется за границы желез,&nbsp; накапливаясь под кожей подбородка, щек и шеи.</li></ul><p style="font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; text-align: justify; line-height: 15px; color: rgb(51, 51, 51); background-color: rgb(243, 243, 243);">Насколько при астме полезна соль, настолько же вреден избыточный калий.</p><p style="font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; text-align: justify; line-height: 15px; color: rgb(51, 51, 51); background-color: rgb(243, 243, 243);">Злоупотребление&nbsp; апельсиновым соком, бананами и любыми напитками с повышенным&nbsp; содержанием калия может спровоцировать приступ астмы. Очень полезно&nbsp; добавлять в апельсиновый сок немного соли, чтобы сбалансировать роль&nbsp; натрия и калия в поддержании необходимого объема воды внутри и вне&nbsp; клеток. В некоторых культурах принято солить арбузы и другие фрукты, и&nbsp; это хорошо. Дело в том, что эти фрукты содержат очень много калия.&nbsp; Добавление в них соли позволяет сбалансировать действие натрия и калия.</p><ul><li>Соль - сильное средство для борьбы со стрессами.</li></ul><p style="font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; text-align: justify; line-height: 15px; color: rgb(51, 51, 51); background-color: rgb(243, 243, 243);">Если вы не хотите стать жертвой&nbsp;<a href="http://g.i.ua?userID=945445&_url=http%3A%2F%2Fzdravo.ucoz.ru%2Fload%2Fpriprava_iz_listev_kopytnja_evropejskogo%2F1-1-0-119" target="_blank" rel="nofollow">болезни Альцгеймера</a>,&nbsp; не используйте бессолевую диету и не принимайте мочегонные препараты.&nbsp; Соль абсолютно необходима для поддержания уровней серотонина и&nbsp; мелатонина в мозге. Когда вода и соль, выполняя роль естественных&nbsp; антиоксидантов, очищают организм от токсичных отходов, ему не приходится&nbsp; жертвовать важными аминокислотами, такими как триптофан и тирозин,&nbsp; используя их в качестве антиоксидантов. В хорошо насыщенном водой&nbsp; организме триптофан экономится и полностью поступает в мозговую ткань,&nbsp; где он используется для производства серотонина, мелатонина и триптамина&nbsp; - важных нейротрансмиттеров антидепрессивного действия.</p><p style="font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; text-align: justify; line-height: 15px; color: rgb(51, 51, 51); background-color: rgb(243, 243, 243);">Мой личный опыт&nbsp;<strong>лечения ран солёным соком чистотела</strong>&nbsp;можно посмотреть&nbsp;<a href="http://g.i.ua?userID=945445&_url=http%3A%2F%2Fzdravo.ucoz.ru%2Fload%2Fsok_chistotela_kapelka_zdorovja%2F1-1-0-66" target="_blank" rel="nofollow">здесь</a>.&nbsp; Два раза мне “посчастливилось” наполовину отрывать большой палец левой&nbsp; руки. И оба раза его пришлось приживлять чистотелом с поваренной солью.</p><p style="font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; text-align: justify; line-height: 15px; color: rgb(51, 51, 51); background-color: rgb(243, 243, 243);"><img height="547" src="http://newspark.net.ua/wp-content/uploads/2012/12/80009132.jpg" width="465"></p><p style="font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; text-align: justify; line-height: 15px; color: rgb(51, 51, 51); background-color: rgb(243, 243, 243);">Во&nbsp; время Великой Отечественной войны я работала старшей операционной&nbsp; сестрой в полевых госпиталях с хирургом И.И. Щегловым. В отличие от&nbsp; других врачей он успешно применял при лечении раненых гипертонический&nbsp; раствор поваренной соли.</p><p style="font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; text-align: justify; line-height: 15px; color: rgb(51, 51, 51); background-color: rgb(243, 243, 243);">На&nbsp; обширную поверхность загрязненной раны он накладывал рыхлую, обильно&nbsp; смоченную солевым раствором большую салфетку. Через 3-4 дня рана&nbsp; становилась чистой, розовой, температура, если была высокой, опускалась&nbsp; почти до нормальных показателей, после чего накладывалась гипсовая&nbsp; повязка.</p><p style="font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; text-align: justify; line-height: 15px; color: rgb(51, 51, 51); background-color: rgb(243, 243, 243);">Спустя еще 3-4 дня раненых отправляли в тыл. Гипертонический раствор работал прекрасно — у нас почти не было смертности.</p><p style="font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; text-align: justify; line-height: 15px; color: rgb(51, 51, 51); background-color: rgb(243, 243, 243);"><strong>Тайны</strong></p><p style="font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; text-align: justify; line-height: 15px; color: rgb(51, 51, 51); background-color: rgb(243, 243, 243);">Лет&nbsp; 10 спустя после войны я воспользовалась методом Щеглова для лечения&nbsp; собственных зубов, а также кариеса, осложненного гранулемой. Удача&nbsp; пришла уже через две недели. После этого я стала изучать влияние&nbsp; солевого раствора на такие болезни, как холецистит, нефрит, хронический&nbsp; аппендицит, ревмокардит, воспалительные процессы в легких, суставной&nbsp; ревматизм, остеомиелит, абсцессы после инъекции и так далее.</p><p style="font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; text-align: justify; line-height: 15px; color: rgb(51, 51, 51); background-color: rgb(243, 243, 243);">В&nbsp; принципе это были отдельные случаи, но каждый раз я получала довольно&nbsp; быстро положительные результаты. Позже я работала в поликлинике и могла&nbsp; бы рассказать о целом ряде довольно трудных случаев, когда повязка с&nbsp; солевым раствором оказывалась более эффективной, нежели все прочие&nbsp; лекарства. Нам удавалось излечивать гематомы, бурсит, хронический&nbsp; аппендицит. Дело в том, что солевой раствор обладает абсорбирующими&nbsp; свойствами и вытягивает из ткани жидкость с патогенной флорой. Однажды&nbsp; во время командировки в район я остановилась на квартире. Дети хозяйки&nbsp; болели коклюшем. Они беспрерывно и мучительно кашляли. Я наложила им на&nbsp; спинки на ночь солевые повязки. Через полтора часа кашель прекратился и&nbsp; до утра не появлялся. После четырех повязок болезнь исчезла бесследно.</p><p style="font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; text-align: justify; line-height: 15px; color: rgb(51, 51, 51); background-color: rgb(243, 243, 243);">В&nbsp; поликлинике, о которой шла речь, хирург предложил мне попробовать&nbsp; солевой раствор при лечении опухолей. Первым таким пациентом оказалась&nbsp; женщина с раковой родинкой на лице. Она обратила на эту родинку внимание&nbsp; полгода назад. За это время родинка побагровела, увеличилась в объеме,&nbsp; из нее выделялась серо-бурая жидкость. Я стала делать ей солевые&nbsp; наклейки. После первой же наклейки опухоль побледнела и уменьшилась.</p><p style="font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; text-align: justify; line-height: 15px; color: rgb(51, 51, 51); background-color: rgb(243, 243, 243);">После&nbsp; второй еще больше побледнела и как бы сжалась. Выделения прекратились. А&nbsp; после четвертой наклейки родинка приобрела свой первоначальный вид. С&nbsp; пятой наклейкой лечение закончилось без оперативного вмешательства.</p><p style="font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; text-align: justify; line-height: 15px; color: rgb(51, 51, 51); background-color: rgb(243, 243, 243);">Затем&nbsp; была молодая девушка с аденомой грудной железы. Ей предстояла операция.&nbsp; Я посоветовала больной до операции поделать солевые повязки на грудь в&nbsp; течение нескольких недель. Представьте, операция не потребовалась.</p><p style="font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; text-align: justify; line-height: 15px; color: rgb(51, 51, 51); background-color: rgb(243, 243, 243);">Через&nbsp; полгода у нее же образовалась аденома на второй груди. И вновь она&nbsp; вылечилась гипертоническими повязками без операции. Я встретила ее через&nbsp; девять лет после лечения. Она чувствовала себя хорошо и о болезни своей&nbsp; даже не вспоминала.</p><p style="font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; text-align: justify; line-height: 15px; color: rgb(51, 51, 51); background-color: rgb(243, 243, 243);">Могла&nbsp; бы и дальше продолжать истории чудесных излечений с помощью повязок с&nbsp; гипертоническим раствором. Могла бы рассказать о преподавателе одного из&nbsp; курских институтов, который после девяти солевых прокладок избавился от&nbsp; аденомы предстательной железы.</p><p style="font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; text-align: justify; line-height: 15px; color: rgb(51, 51, 51); background-color: rgb(243, 243, 243);">Женщина,&nbsp; страдавшая белокровием, после того, как на ночь надевала солевые&nbsp; повязки — блуза и брюки в течение трех недель, вновь вернула себе&nbsp; здоровье.</p><p style="font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; text-align: justify; line-height: 15px; color: rgb(51, 51, 51); background-color: rgb(243, 243, 243);"><strong>Практика применения солевых повязок</strong></p><p style="font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; text-align: justify; line-height: 15px; color: rgb(51, 51, 51); background-color: rgb(243, 243, 243);"><strong>Первое.&nbsp; Поваренная соль в водном растворе не более 10 процентов — активный&nbsp; сорбент.</strong>&nbsp;Она вытягивает из больного органа все нечистоты. Но лечебный&nbsp; эффект будет только в том случае, если повязка воздухопроницаема, то&nbsp; есть гигроскопична, что определяется качеством используемого для повязки&nbsp; материала.</p><p style="font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; text-align: justify; line-height: 15px; color: rgb(51, 51, 51); background-color: rgb(243, 243, 243);"><strong>Второе.&nbsp; Солевая повязка действует локально — только на больной орган или на&nbsp; участок тела.</strong>&nbsp;По мере поглощения жидкости из подкожного слоя в него&nbsp; поднимается тканевая жидкость из более глубоких слоев, увлекая за собой&nbsp; все болезнетворные начала: микробов, вирусов и органические вещества.<br>Таким&nbsp; образом, во время действия повязки в тканях больного организма&nbsp; происходит обновление жидкости, очищение от патогенного фактора и, как&nbsp; правило, ликвидация патологического процесса.</p><p style="font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; text-align: justify; line-height: 15px; color: rgb(51, 51, 51); background-color: rgb(243, 243, 243);"><strong>Третье.&nbsp; Повязка с гипертоническим раствором поваренной соли действует&nbsp; постепенно.</strong>&nbsp;Лечебный результат достигается в течение 7-10 дней, а иногда&nbsp; и более.</p><p style="font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; text-align: justify; line-height: 15px; color: rgb(51, 51, 51); background-color: rgb(243, 243, 243);"><strong>Четвертое.&nbsp; Использование раствора поваренной соли требует известной осторожности.</strong>&nbsp;Скажем, я бы не советовала применять повязку с раствором концентрации&nbsp; свыше 10 процентов. В некоторых случаях лучше даже 8-процентый раствор.&nbsp; (Раствор вам поможет приготовить любой фармацевт).</p><p style="font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; text-align: justify; line-height: 15px; color: rgb(51, 51, 51); background-color: rgb(243, 243, 243);">Возникнет&nbsp; вопрос у некоторых: куда же смотрят врачи, если повязка с&nbsp; гипертоническим раствором так эффективна, почему этот метод лечения не&nbsp; применяется широко? Всё очень просто — врачи находятся в плену&nbsp; медикаментозного лечения. Фармацевтические фирмы предлагают все новые и&nbsp; новые и более дорогие лекарства. К сожалению, медицина — это тоже&nbsp; бизнес. Беда гипертонического раствора состоит в том, что он слишком&nbsp; прост и дешев. Между тем жизнь меня убеждает в том, что такие повязки —&nbsp; великолепное средство в борьбе со многими недугами.</p><p style="font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; text-align: justify; line-height: 15px; color: rgb(51, 51, 51); background-color: rgb(243, 243, 243);">Скажем,&nbsp;&nbsp;<strong>при насморке и головных болях</strong>&nbsp;я накладываю круговую повязку на лоб и&nbsp; затылок на ночь. Через час-полтора насморк проходит, а к утру исчезает и&nbsp; головная боль. При любых простудных заболеваниях применяю повязки при&nbsp; первых же признаках. А если все же упустила время и инфекция успела&nbsp; проникнуть в глотку и бронхи, то делаю одновременно полную повязку на&nbsp; голову и шею (из 3-4 слоев мягкого тонкого полотна) и на спину (из 2 слоев влажного и 2 слоев сухого полотенца) обычно на всю ночь. Излечение&nbsp; достигается после 4-5 процедур. При этом я продолжаю работать.</p><p style="font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; text-align: justify; line-height: 15px; color: rgb(51, 51, 51); background-color: rgb(243, 243, 243);">Несколько&nbsp; лет назад ко мне обратилась родственница. Ее дочь страдала от острых&nbsp; приступов холецистита. В течение недели я ей прикладывала&nbsp; хлопчатобумажное полотенцеповязку на больную печень. Складывала его в 4 слоя, смачивала в солевом растворе и оставляла на всю ночь.</p><p style="font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; text-align: justify; line-height: 15px; color: rgb(51, 51, 51); background-color: rgb(243, 243, 243);">Повязка&nbsp; на печень накладывается в границах: от основания левой грудной железы&nbsp; до середины поперечной линии живота, и в ширину — от грудины и белой&nbsp; линии живота спереди до позвоночника сзади. Бинтуется плотно одним&nbsp; широким бинтом, туже — на животе. Через 10 часов повязка снимается и на&nbsp; ту же область на полчаса накладывается горячая грелка.</p><p style="font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; text-align: justify; line-height: 15px; color: rgb(51, 51, 51); background-color: rgb(243, 243, 243);">Делается это для того, чтобы в результате глубокого прогревания расширить желчные&nbsp; протоки для свободного прохождения в кишечник обезвоженной и&nbsp; сгустившейся желчной массы. Грелка в данном случае обязательна. Что же&nbsp; касается девочки, то после того лечения прошло немало лет, и она на свою&nbsp; печень не жалуется.</p><p style="font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; text-align: justify; line-height: 15px; color: rgb(51, 51, 51); background-color: rgb(243, 243, 243);">Солевой&nbsp; раствор можно использовать только в повязке, но ни в коем случае не в&nbsp; компрессе. Концентрация соли в растворе не должна превышать 10%, но и не&nbsp; опускаться ниже 8%.</p><p style="font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; text-align: justify; line-height: 15px; color: rgb(51, 51, 51); background-color: rgb(243, 243, 243);">Повязка с раствором большей концентрации может привести к разрушению капилляров в тканях в области наложения.</p><p style="font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; text-align: justify; line-height: 15px; color: rgb(51, 51, 51); background-color: rgb(243, 243, 243);">Очень&nbsp; важен выбор материала для повязки. Он должен быть гигроскопичен. То&nbsp; есть легко промокаем и без всяких остатков жира, мазей, спирта, йода.&nbsp; Недопустимы они и на коже, на которую накладывается Повязка.</p><p style="font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; text-align: justify; line-height: 15px; color: rgb(51, 51, 51); background-color: rgb(243, 243, 243);">Лучше&nbsp; всего использовать льняную и хлопчатобумажную ткань (полотенце),&nbsp; многократно бывшую в употреблении и не однажды стиранную. В конечном&nbsp; счете можно воспользоваться и марлей. Последняя складывается в 8 слоев.&nbsp; Любой другой из указанных материалов — в 4 слоя.</p><p style="font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; text-align: justify; line-height: 15px; color: rgb(51, 51, 51); background-color: rgb(243, 243, 243);">При&nbsp; наложении повязки раствор должен быть достаточно горячим. Выжимать&nbsp; повязочный материал следует средне, чтобы он был не очень сухим и не&nbsp; очень влажным. На повязку ничего не накладывать.</p><p style="font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; text-align: justify; line-height: 15px; color: rgb(51, 51, 51); background-color: rgb(243, 243, 243);">Прибинтовать ее бинтом или прикрепить лейкопластырем — и все.</p><p style="font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; text-align: justify; line-height: 15px; color: rgb(51, 51, 51); background-color: rgb(243, 243, 243);">При&nbsp; различных&nbsp;<strong>легочных процессах&nbsp;</strong>(исключается при кровотечениях из легких)&nbsp; повязку лучше накладывать на спину, но при этом надо точно знать&nbsp; локализацию процесса. Бинтовать грудную клетку достаточно плотно, но не&nbsp; сдавливать дыхание.</p><p style="font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; text-align: justify; line-height: 15px; color: rgb(51, 51, 51); background-color: rgb(243, 243, 243);">Живот&nbsp; бинтовать как можно туже, ибо за ночь он освобождается, повязка&nbsp; становится свободной и перестает действовать. Утром, после снятия&nbsp; повязки, материал нужно хорошо прополоскать в теплой воде.</p><p style="font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; text-align: justify; line-height: 15px; color: rgb(51, 51, 51); background-color: rgb(243, 243, 243);">Чтобы&nbsp; повязка лучше прилегала к спине, я на влажные ее слои кладу между&nbsp; лопатками валик на позвоночник и бинтую его вместе с повязкой.</p><p style="font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; text-align: justify; line-height: 15px; color: rgb(51, 51, 51); background-color: rgb(243, 243, 243);">Вот,&nbsp; собственно, и все, чем хотелось бы поделиться с читателями. Если у вас&nbsp; проблемы и вы не смогли их разрешить в медицинских учреждениях,&nbsp; попробуйте воспользоваться солевыми повязками. Метод этот вовсе не&nbsp; какая-то сенсация. Он просто-напросто был хорошо забыт.</p><p style="font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; text-align: justify; line-height: 15px; color: rgb(51, 51, 51); background-color: rgb(243, 243, 243);"><em>Анна Даниловна Горбачева.</em></p><p style="font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; text-align: justify; line-height: 15px; color: rgb(51, 51, 51); background-color: rgb(243, 243, 243);"><em>г. Курск.</em></p><p style="font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 11.5px; text-align: justify; line-height: 15px; color: rgb(51, 51, 51); background-color: rgb(243, 243, 243);"><br></p><p style="text-align: justify; background-color: rgb(243, 243, 243);"><font color="#333333"><span style="font-size: 11.5px; line-height: 15px;"><a href="http://g.i.ua?userID=945445&_url=http%3A%2F%2Flazarev.org%2Fru%2Finteresting%2Ffull_news%2Fudivitelnye_celebnye_svojstva_soli%2F" target="_blank" rel="nofollow">http://lazarev.org/ru/interesting/full_news/udivitelnye_celebnye_svojstva_soli/</a></span></font></p><div style="margin-top: 10px"><a href="http://blog.i.ua/user/945445/1775983/" style="font-size: 85%" target="_blank">Комментировать</a></div>]]></description>
<dc:creator><![CDATA[h_s_x2]]></dc:creator>
<pubDate>Wed, 20 Jan 2016 07:27:00 +0200</pubDate>
</item>
<item>
<title><![CDATA[«В саду осіннім айстри білі»: як украли українську пісню]]></title>
<link>http://blog.i.ua/user/945445/1773904/</link>
<guid>http://blog.i.ua/user/945445/1773904/</guid>
<description><![CDATA[https://<a href="http://g.i.ua?userID=945445&_url=http%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3Dmh2nI7tcRfo" target="_blank" rel="nofollow">www.youtube.com/watch?v=mh2nI7tcRfo</a><div><br></div><div><div style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-size: 13px; color: rgb(51, 51, 51); font-family: Roboto, arial, sans-serif; line-height: 17px; background-image: initial; background-attachment: initial; background-size: initial; background-origin: initial; background-clip: initial; background- background-repeat: initial;"><span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-size: 13px; vertical-align: middle; background: transparent;">Опубликовано: 20 дек. 2014 г.</span></div><div style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-size: 13px; color: rgb(51, 51, 51); font-family: Roboto, arial, sans-serif; line-height: 17px; background-image: initial; background-attachment: initial; background-size: initial; background-origin: initial; background-clip: initial; background- background-repeat: initial;"><p style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; background: transparent;">«В саду осіннім айстри білі» — український романс XIX сторіччя. Опублікований в 1961 у збірнику «Українські народні романси», автор невідомий, вважається українською народною піснею. Мелодію цієї пісні украв композитор Борис Терентьєв і в СРСР вона стала відомою під назвою «Вот кто-то с горочки спустился…».&nbsp;<br>В саду осіннім айстри білі<br>Схилили голови в журбі…<br>В моєму серці гаснуть сили:<br>Чужою стала я тобі… (2)<br><br>Мені сімнадцятий минало<br>Весною, як сади цвіли,<br>Я про кохання ще й не знала,<br>Ми тихо з сестрами жили… (2)<br><br>Як я садила айстри білі,<br>То ти поміг мені полить…<br>З тих пір я мрію про кохання,<br>З тих пір душа моя болить… (2)<br><br>Як ти проходив мимо двору,<br>Я задивилась на твій стан,<br>Стояла довго під вербою,<br>Поки вечірній спав туман… (2)<br><br>Коли умру я від кохання,<br>То поховайте серед трав,<br>А ти, зірвавши айстру білу,<br>Згадаєш, хто тебе кохав… (2)</p></div></div><div style="margin-top: 10px"><a href="http://blog.i.ua/user/945445/1773904/" style="font-size: 85%" target="_blank">Комментировать</a></div>]]></description>
<dc:creator><![CDATA[h_s_x2]]></dc:creator>
<pubDate>Sun, 17 Jan 2016 22:10:00 +0200</pubDate>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Християнська притча]]></title>
<link>http://blog.i.ua/user/945445/1773902/</link>
<guid>http://blog.i.ua/user/945445/1773902/</guid>
<description><![CDATA[<div style="font-size: 14px; line-height: 1.38; overflow: hidden; color: rgb(20, 24, 35); font-family: helvetica, arial, sans-serif;"><div style=""><p style="margin: 0px 0px 6px;">Маленький хлопчик запитав маму: &quot;Чому ти плачеш?&quot;<br>- Тому, що я жінка!<br>- Я не розумію!<br>Мама обійняла його і сказала &quot;Ти не зрозумієш цього ніколи&quot;.<br>Тоді хлопчик запитав у батька: &quot;Чому мама іноді плаче без причини?&quot;<span style=""><br>&quot;Усі жінки іноді плачуть без причини&quot;, - відповів батько.<br>Згодом хлопчик виріс, але не припиняв дивуватись: &quot;Чому жінки плачуть?&quot;<br>Нарешті він запитав у Бога...<br>І Бог відповів: &quot;Задумавши жінку, Я хотів, щоб вона була досконалою. Я дав їй плечі, такі сильні, щоб тримала цілий світ, і такі ніжні, щоб підтримувала дитячу голівку. Я дав їй дух, настільки сильний, щоб стерпіти будь-який біль. Я дав їй волю, настільки сильну, що вона йде вперед, коли інші падають. Вона піклується про хворих і втомлених не скаржачись. Я дав їй доброту - любити дітей за будь-яких обставин, навіть якщо вони кривдять її. Я зробив її з ребра чоловіка, щоб вона захищала його серце. Я дав їй мудрість зрозуміти, що хороший чоловік ніколи не завдасть їй болю навмисно, але іноді випробовуватиме її силу й рішучість стати поряд з ним без вагань. І нарешті, Я дав їй сльози. І дав право проливати їх, де і коли вона забажає. І тобі, сину Мій, треба зрозуміти, що краса жінки не в її одязі, зачісці чи манікюрі. Краса жінки в очах, які відчиняють двері до її серця, де живе любов&quot;.<br>ЗАПАМ'ЯТАЙ, ЯКЩО ТИ ЧОЛОВІК...<br>Будь обережним - не дай жінці заплакати, тому що Господь рахує її сльози...<br>Жінка сотворена з ребра чоловіка, не з ноги, щоб бути приниженою, не з голови, щоб перевершувати, а з боку, щоб бути поруч із тобою, і бути рівною тобі. І з-під руки, щоб бути захищеною тобою. І зі сторони серця, щоб бути коханою...<br></span></p></div></div><div style="margin-top: 10px"><a href="http://blog.i.ua/user/945445/1773902/" style="font-size: 85%" target="_blank">Комментировать</a></div>]]></description>
<dc:creator><![CDATA[h_s_x2]]></dc:creator>
<pubDate>Sun, 17 Jan 2016 22:03:00 +0200</pubDate>
</item>

</channel>
</rss>
